Memur-Sen geçtiğimiz haftalarda, rakamlarıyla oynanmış enflasyonun bile altında oranlara imza attığı toplu sözleşmeyi “bu zamana kadarki en karlı sözleşme” olarak nitelemiş ve bunu övünçle kamuoyuyla paylaşmıştı. Aynı Memur-Sen şimdi de aylık olarak açıkladığı “açlık-yoksulluk araştırması” verilerini paylaştı.

Buna göre yoksulluk sınırı  8.135 TL, açlık sınırı da 2.851 TL. Böylesi bir pişkinlik kamu sendikacılığı tarihinde görülmüş şey değil. Memurun maaşında indirim yapan sözleşmeye imza attılar ve yıllarca unutulmayacak bu rezaleti tarihin en büyük başarısı ilan ettiler. Şimdi de kalkmış öğretmenin 4900 TL maaş almasını imzalamamış gibi yoksulluk sınırını 8.135 lira olarak açıklıyorlar. 4 kişilik bir ailenin açlık sınırını 2.851 TL olarak ilan ediyorlar fakat en düşük memur emekli aylığının 3 bin lira civarında olmasındaki yani memur emeklisinin açlık sınırında yaşamasındaki veballerini görmezden geliyorlar.

Toplam yüzde 38+600 seyyanen+yüzde 6 refah payı isteyip bunun dörtte birine imza atan Memur Sen mahcup olma gereği bile duymadan “Bütçeden Hakkımızı, Refahtan Payımızı Aldık” biçiminde başlıklar atabildi, yandaş gazetelerin görüş sayfalarını, akademisyenlerinin yazdığı “zafer çığlığı” şeklinde özetlenebilecek yazılarla donattılar. İnsanlarda, yazanlar için acıma hisleri uyandıran bu yazılarda sendikacılığın düşebileceği en dip noktalara kadar düşmeyi kendilerine yakıştırabildiler.

Kendi üyelerinin üye olarak kalışlarını bir tür rüşvet üzerinden garantiye almak için sözleşme ikramiyesini 135 TL’den 400 TL’ye çıkardılar. Tüm memur ve memur emeklileri için seyyanen zamda ısrar etmek ve gerekirse onurluca masadan çekilmek yerine yalnızca dört büyük konfederasyona üye olan memurlar için yüzde 2’lik bir avantaya razı oldular. Böylece başta 2 milyondan fazla memur emeklisi olmak üzere kanunen sendika üyesi olamayan polis, subay, astsubay ve uzman erbaş, mülki idare amiri, mit mensubu, hâkim, savcı ve ceza infaz memurunun cebinden paralarını çaldılar.

Yıllardır iktidarla işbirliği yaparak hakkını masada bıraktıkları memur ve memur emeklisinin geçim sıkıntısı içinde yaşamasına neden oluyorlar. İmza attıkları her sözleşmede memuru ve memur emeklisini biraz daha fakirleştirdiler. Memur maaşının neredeyse asgari ücrete denkleşmesine ve kendi açıkladıkları açlık sınırına dayanmasına neden oldular. Ama açlık sınırının bir iki puan üstündeki artışı müthiş bir zafer olarak kutlamayı karakterlerine yakıştırabildiler. Vergi dilimi, sözleşmeli ve ücretli öğretmenlik, emekli maaşlarının içler acısı durumu gibi öncelikli onlarca konuyu gündeme dahi getirmediler, memura ihanet ettiler. Tüm bunları yapan başkasıymış gibi şimdi kalkmış memura küfredercesine açlık-yoksulluk sınırı rakamları açıklıyorlar. Şayet açlık-yoksulluk verileri açıkladığınız gibiyse sizin başarı diye sunduğunuz toplu sözleşmeyi ne yapacağız? Toplu Sözleşme gerçekten söylediğiniz gibi görülmemiş bir başarıysa o zaman memurlar/memur emeklileri için açıkladığınız bu “açlık-yoksulluk” rakamlarını nasıl değerlendireceğiz? Aynı durumla ilgili açıkladığınız beyanlar bir biriyle örtüşmediğine hatta birbirine taban tabana zıt olduğuna göre ya kamuoyuyla dalga geçiyorsunuz veya ne dediğinizi bilmiyorsunuz.

Özgür Eğitim-Sen olarak; böylesi aymazlık ve utanmazlıkla insanları aptal yerine koyarak, imza attıkları tarihi rezaleti başarı gibi gösterenleri, biraz olsun utanmaya, hakkını gasp ettiği milyonlarca insana karşı biraz olsun mahcup olmaya davet ediyoruz.
Tüm kamu çalışanlarını da; akıl, izan ve vicdandan yoksun biçimde açıklamalar yaparak pervasız ve umursamaz tavırlar içinde kendilerini aptal yerine koyan bu sendikalara hadlerini bildirmeye ve bu riyakârlığa son vermeye çağırıyoruz. 

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu

The post Bu Kadar Pişkinliğe Pes Doğrusu! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.