Türkiye’de siyaset de yozlaştı, sivil kuruluşlar da. Düşünün ki bir yetkili konfederasyon, memurları temsilen pazarlık için masaya oturduğu hükümet yetkilisine genel kurulunda miting imkânı sunuyor. Yetkili konfederasyonun başkanı mevcut cumhurbaşkanına oy verilmemesini ihanet olarak niteleyebiliyor. Bu nasıl bir sendikacılıktır, ne menem bir hak arama mücadelesidir? Sendikacılığın canına ot tıkadılar, al takke ver külah anlayışıyla altı dönemdir toplu sözleşmelerde memuru fakirleştirdiler, muhannete muhtaç hale düşürdüler.

Bir çeşit ekonomik teröre maruz bırakılan memur açlığa terk edildi. Geçim sıkıntısıyla imtihan edilen ve iyice bunaltılan memur kazandığı parayla ancak ev kirasını ödeyebilir hale getirildi. Hükümet memura alenen düşman gibi davranıyor, yokluk ve yoksulluğa itiyor. En düşük maaşlı kamu işçisinin  son sözleşmede alacağı zamlarla eline geçecek para 20 bin TL’yi geçerken öğretmen 12 bin 500 lira maaş ile geçim savaşı veriyor. Açlık sınırının 9 bin 591 TL’yi, yoksulluk sınırının 33 bin TL’yi aştığı bir ekonomik gerçeklikte Cumhurbaşkanı; her toplu sözleşmede yüzde iki buçuk, üç gibi komik oranlarda artışlarla alım gücünü biteviye düşürdükleri memuru, enflasyona ezdirmediklerini, temmuz ayında da ezdirmeyeceklerini söyleyebiliyor. Oysa biz unutmadık. Devlet kendi gelirlerine yüzde 122,9, özel sektör çalışanlarına (asgari ücrete) yüzde 55 zam yaparken memura ocak ayında yüzde 30 artış yaptı. TÜİK’in enflasyon rakamlarını manipüle etmesi nedeniyle gerçek enflasyon farkını alamayan memurun alım gücünü her yıl biraz daha düşürdüler, bilinçli bir yoksullaşmaya maruz bıraktılar.

Sadece öğretmenlerin değil hâkim, savcı, polis, doktor, avukat, mühendis, hemşire, subay-astsubay, akademisyen ve daha pek çok meslek grubunun hakları çalınıp bilinçli bir biçimde fakirleştirilirken onların haklarını koruma makamında olanlar kişisel ikballeri için egemen güçle işbirliği içine girdiler. Orta sınıf kirasını dahi ödeyemeyeceği bir ücrete mahkûm edilerek ortadan kaldırılıp tüm çalışanlar asgari ücrette eşitlenirken; yetkiyi ve gücü elinde tutanlar ile onların piyonu yandaş sendikalar el ele, koyun koyuna seçim propagandası yaptılar.

Yönetenler de, yönetenlerin semirttiği yandaş yapılar da gerçeklikten koptular, halkın dertlerine yabancılaştılar. Memurun sorunlarını da, ilginç biçimde oylarını da umursamıyorlar. Memurun içinde bulunduğu ekonomik sorunları çözmek gibi bir gündemleri olmadığı gibi kıyıcı zamlar ve ağır vergi yükü altında ezilen kamu çalışanı ve emekli ile alay edercesine geleceğe dair kuru vaatlerde bulunuyorlar.

Türkiye’de eğitimli olmak anlamsızlaştırıldı. İşçi maaşları memur maaşlarını neredeyse ikiye katladı. İnanılması güç bir pervasızlıkla orta sınıf yok edildi. Artık sadece alt ve üst sınıflar var ve alttakiler ideolojiyle, dini ve milliyetçi hamasetle idare ediliyor. Acemice ve kötü ekonomi yönetimi, yüksek enflasyon, hayat pahalılığı, gelir dağılımı adaletsizliği kamu çalışanını insanca yaşam standartlarının çok gerisine itiyor. Bunun ülkeye toplumsal bir bedeli olacaktır. En büyük bedeli şimdilik emekli, memur, çiftçi, işçi ödüyor fakat siyasiler ve onların alkış tutanları da bu yıkımın altında kalmaktan kurtulamayacaklardır.

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu

The post Kamu Çalışanlarını Ne Güzel Fakirleştirdiniz! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.