Yönetmelik adından da anlaşılacağı üzere MEB’e bağlı eğitim kurumlarına yöneticilerin nasıl seçileceğini açıklıyor. İşin teknik teferruatlarına çok girmeye gerek yok. Yeni yönetmelikle getirilen “Eğitim Yönetimi Sertifikası”, “Müdür Başyardımcılığı” gibi başlıklarda sürecin nasıl yürüyeceğine ilişkin belirsizlik ile çalışma hayatı süresince alınan ve geçerlilikleri devam eden ödüllerin süre sınırlamasına tabi tutulması gibi detaylar MEB tarafından yeniden ele alınmayı bekliyor.

Ancak yönetmeliği bürokratik işleyişimiz için akıldan yoksun kılan hususlar bunlar değil. Yönetici atama sürecinin kaderine doğrudan etki edebilecek bir pozisyonda tutulmakta bir sakınca görülmeyen mülakat varken yönetmeliğin diğer boyutlarını konuşmak başını kuma gömmektir. Neden?

Açıkçası ortada çok uzatılmayı gerektiren bir durum yok. Ancak yine de birkaç gerekçeyle izah edelim. Birincisi ve en önemlisi “mülakat”ın ülkemizde neye karşılık geldiğiyle ilgilidir. Ülkemizde, yönetim geleneğimizde “mülakat” torpil demek, kayırma demek, yandaşlık demek. Allah’ın bildiğini kuldan saklamaya, karnımızdan konuşmaya, bir şeyden haberimiz yokmuş gibi davranmaya gerek var mı? Mülakat kısaca hak yemek demek, ehliyetin-liyakatin katli demek!

İkincisi, mülakat sınavı ne demek Allah aşkına? Kimler yapacaklar mülakatı? Mülakatı yapacakların meziyeti nedir? Nereden geliyor bu formasyonları? Bir insanı beş-on dakika içinde yönetmelikte dile gelen hususlarda ölçebilecek kabiliyeti nasıl elde etmişler? İlişki, işleyiş ciddi olmadığında hakka kasteden uygulamaların boy vermesi çok zor olmuyor. Bir sınav yapıyorsun, sınavda sorulan soruların benzerini bir de mülakatta soruyorsun ayrıca mülakatı yapanların bu soru sorduğun adayı beş-on dakika içinde bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücünü, temsil kabiliyeti, liyakati, tutum ve davranışlarının göreve uygunluğunu, özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığını ve bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığını ölçmesini, değerlendirmesini istiyorsun! Evlere şenlik bir surum.

Üçüncüsü, üç gün önce yayımladığı yönetmelikte mülakatı koruyan MEB, hem son yönetici atamasında hem de öğretmen alımlarında mülakatın haksızlık oluşturduğunu bu yüzden tüm adaylara mülakatlarda yazılı sınavlarda aldıkları notun aynısının verilmesini istemişti, üstelikte bunu kamuoyuyla da paylaşmıştı. Şimdi MEB’in söylediğini ciddiye alsak yaptığını nasıl izah edeceğiz, yaptığına baksak söylediklerini nereye koyacağız? Şakaysa komik değil diyeceğiz ama vahim olan şu ki önümüzdeki bu vahim şey gerçek. Üstelik ülkenin en büyük bakanlığında. Üstelik gözümüzün içine baka, baka ehliyet-liyakat denilerek! Laf ola beri gele kabilinden konuşuyoruz, düzenlemelerimiz laf ola beri gele kabilinden. Ehliyet-liyakat diye diye “mülakat” rezaleti muhafaza ediliyorsa kusura bakılmasın söz anlamsızlaşmıştır. Özgür Eğitim-Sen olarak ciddiyetini yitiren MEB’i ciddiyete davet ederken eğitim kamuoyuna hatırlatmak istiyoruz: eğitim-öğretim işleri MEB’e bırakılmayacak kadar hayati önemdedir. Denetimsiz bir alan bırakıldığında kimin nereye savrulacağını, eğitim-öğretimin başına nelerin geleceğini bu son yönetmelik gösteriyor. 

Abdulbaki Değer/Özgür Eğitim-Sen Genel Başkanı

The post Yönetici Seçme ve Görevlendirme Yönetmeliği Hakkında Değerlendirmemiz appeared first on Özgür Eğitim-Sen.