Eğitim kamuoyunun gündeminde Öğretmenlik Meslek Kanunu (ÖMK) var. Şubat ayında yasalaşan kanuna ilişkin tartışmalar devam ediyor. En son Türkiye tarihinde eşine rastlamadığımız şekilde 13 eğitim sendikası bir araya gelerek 2 Kasım’da bir günlük iş bırakma eylemi dahil bir takım etkinliklerle kanuna ilişkin itiraz ve çekincelerini dile getirme kararı aldılar. Sosyal medyada aylardır kanunun doğrudan ve dolaylı oluşturacağı olumsuzluklar gündem ediliyor. MEB başta olmak üzere hükümet kanadından ise itiraz ve eleştirilere yönelik geri adım atılmadığı gibi anlamlı bir cevap da verilmiyor. Sessizlikle geçiştirilen bu itiraz ve eleştirileri iş işten geçmemişken yeniden kamuoyunun dikkatine sunmak büyük önem arz ediyor.

***

Öncelikle yapılan düzenlemeye bakalım ardından düzenlemeye yönelik eleştirilerin, itirazların neler olduğunu paylaşalım. Öğretmenliğin bir kariyer sistemi olarak yapılandırılması esasında eğitim tarihimizin önemli tartışma başlıklarından birisi. Gerekçesi de öğretmenin mesleğe olan aidiyetini, ilgisini canlı tutmak, alana ilişkin bilgisini, formasyonunu sürekli yenilemek dolayısıyla öğretmenin ve bağlantılı olarak eğitimin niteliğine katkı sunmaktır. Gerekçe şu tespite dayanıyor: 22 yaşında öğretmen olarak aldığımız ve 65 yaşında yine aynı şekilde öğretmen olarak emekli ettiğimizde insanların ilgisi, motivasyonu vs. düşüyor. ÖMK’nın gerekçesinde de öğretmenliğin Türkiye için çok önemli ve kritik bir meslek olduğu dolayısıyla diğer kamu çalışanlarını da kapsayan genel kanunlar içerisinde kalarak mesleğin ihtiyaçlarına cevap verilemeyeceği için müstakil, münhasır bir kanuna ihtiyaç duyulduğu belirtilmişti. Gayet makul ve mantıklı gözüken bu tespit ve gerekçelerden hareketle yapılan düzenleme ise emsal meslek kanunlarıyla karşılaştırılması mümkün olmayacak şekilde minimal. Toplam 12 maddeden oluşan kanunun teknik maddelerini bir kenara bıraktığımızda geriye üç adet düzenleme kalıyor. Birincisi Adaylık Kaldırma Sınavı’nın (AKS) kaldırılması. İkincisi 3600 Ek Göstergenin getirilmesi. Üçüncüsü ise öğretmenliğin aday öğretmen, öğretmen, uzman öğretmen ve başöğretmen şeklinde kariyer mesleği olarak yapılandırılması.

Şimdi gelelim itiraz ve eleştirilere. Birincisi, süreç yönetimi alabildiğine problemli. Hazırlık süreci katılıma, müzakereye açık değil. İkincisi, yukarıda da değinildiği üzere adı meslek kanunu ancak içeriği boş. AKS önemli şüphesiz ancak bir meslek kanunu için devede kulak bile sayılamaz. 3600 Ek Gösterge var ancak bu düzenleme sadece öğretmenlerle ilgili değil. Geriye öğretmenliğin kariyer mesleği olarak yapılandırılması ve bunun sınava bağlanmış olması kalıyor. Bir düzenlemenin her şeyden önce akla, mantığa, günümüz dünyasının temel yönetim ilkelerine uygun olması beklenir. Bu düzenleme gerekçesinde dile geldiği hususlara dayanarak oluşturulsa şüphesiz problem oluşturmaz. Ancak doğru şeyleri sıralayıp yanlış işlemler tesis etmek şeklindeki idari zafiyetimiz burada da karşımıza çıkıyor. İyi şeyler, doğru şeyler sıralanıyor ancak tesis edilen işlem baştan aşağı yanlış. Şimdi adı meslek kanunu olan ancak içeriğinde, betimlediğimiz üzere, neredeyse sadece öğretmenliğin kariyer mesleği olarak yapılandırılmasını içeren düzenlemeye biraz daha yakından bakalım.

***

Birincisi hem daha önceki Milli Eğitim Temel Kanunu’nda hem de yeni çıkarılan Öğretmenlik Meslek Kanunu’nda öğretmenlik mesleği ihtisas mesleği olarak tanımlanıyor. Yani öğretmen olarak atanan kişi doğası gereği zaten uzman olmuş oluyor. Durum bu iken uzmanı bir daha uzman yapmak gibi bir absürtlüğü nasıl izah edeceğiz?

***

İkincisi uzmanlık, herkesin malumu olduğu üzere, alanla ilgili yetkinleşmenin adıdır. Bu düzenlemede uzmanlık için MEB tarafından oluşturulan ve sınav için kullanılacak içeriğin doğrudan alanla bir bağlantısı yok. TIP Fakültesinden mezun olan pratisyen doktor KBB alanında ihtisas yaparak uzmanlaşırken yeni kanunla MEB, kanunen zaten uzman sayılan öğretmenleri alanları ile ilgili bir içerikle sorumlu tutmaktan ziyade artık amme malı sayılan genel hizmet içi faaliyetlerden oluşan bir bilgi kümesiyle uzmanlaştıracağını söylemektedir.

***

Üçüncüsü sınavın ardından uzman ve başöğretmen olmaya hak kazanan kişilerin alacakları ücret dışında ne yetki ne de sorumluluk anlamında hiçbir farkları olmayacak. Yani milli eğitim sisteminde aday öğretmen, öğretmen, uzman öğretmen, başöğretmen şeklinde farklı etiketler altında eğitimciler olacak ve bu insanlar fiilen aynı işi yapacaklar. Aynı sürede, aynı okulda, aynı içeriği, aynı şekilde verecekler ancak rütbeleri (!) farklı olacak. Bunların yanında bir de devlet tarafından asgari ücretin altında çalıştırılan 90 bin civarındaki ücretli öğretmenler var. Bir okulda aynı işi yapan 5 kişi var ancak bunlar farklı etiketlere sahip oldukları için aldıkları ücretler farklı.
Dördüncüsü mesleğin bu şekilde yapılandırılması iş barışını, mesleki dayanışmayı, kurumsal insicamı olumsuz etkileyecek.

Beşincisi öğretmenleri, öğrenci ve veli nezdinde ayrıştıran, kutuplaştıran bir etki doğuracaktır. Başöğretmen, uzman öğretmen ve öğretmenin olduğu bir yapıda hem öğrenci hem de veli bu yapılandırma üzerinden şekillenen bir talep ve değerlendirme ölçeğiyle hareket edecektir.

***

Uzatılabilecek bu hususlara ilişkin şüphesiz MEB’in cılız da olsa bir takım cevapları var. Ancak mesele hepimizi ilgilendiren ve hepimiz için hayati önemde olduğu için MEB’in resmi anlatısının elle tutulur bir tarafının olmadığını belirtmek durumundayım. Milli eğitim bakanı sistemde zaten uzman ve başöğretmen olduğunu ve bunun dile geldiği gibi bir problem oluşturmadığını söylüyor. Sınavın zor olmayacağını söylüyor ve bu düzenlemeden maksadın öğretmenlerimizin gelişimine katkı sunmak olduğunu belirtiyor. Meselenin iyice anlaşılması için bu cevaplara da kısaca değinmeyi zorunlu görüyorum. Evet, şu anda da uzman ve başöğretmenlerimiz var ancak bunlar hem sınırlı sayıdalar hem de onlar bu unvanları alırken mesele kamuoyuna bu kadar mal edilmemişti. Bağlantılı bir husus sayın bakanın aynı ifadesinden hareketle sistemdeki bu öğretmenlerin diğer öğretmenlerle hangi konuda ne ölçüde ayrıştıklarına ilişkin bir veri paylaşması da gerekli değil mi? Madem sistemde bu unvanı kullanan öğretmenlerimiz zaten var. O halde ne tür bir anlamlı değişiklik gözlemlediniz de 15 yıl önce bir kez kullanıp ardından bir daha dönüp bakmadığımız bir düzenlemeyi yeniden uygulama ihtiyacı hissettik?

İkincisi bütün bir mesleği yapılandırdığınızda kullandığınız neredeyse tek ölçüt olan “sınav” için kolay geçecek diyebiliyorsunuz. Sınav, ölçme ve değerlendirme anlamında “çok da ciddiye alınmayacak şekilde formalite olacak” ise o zaman bu ülkenin nitelikli insan kaynağını bu tarz bir uygulamada hırpalamanın, değersizleştirmenin ne anlamı var? Maksadımız öğretmenin niteliğine katkı sunmaktır diyor sayın bakan. Öğretmenin niteliğine katkı sunmanın nitelikli şeylerle, nitelikli şekilde olacağı aşikar değil mi? Sayın bakan açıklamalarında kıdemli öğretmen ile kıdemsiz öğretmen arasında 70 puanlık anlamlı bir fark olduğunu paylaşıyor. Böyle ise öğretmenleri anlamsız bir içerikle, geçerliliği-güvenilirliği meçhul bir sınavla hırpalayacağımıza kıdem üzerinden unvan vermek daha mantıklı değil mi?

***

Kasım ayında gerçekleştirilecek sınavın ardından 2023 Ocak ayında yürürlüğe girecek bu yanlıştan dönülmesi Türkiye için, Türkiye’nin yarınları için elzemdir. Bir araya gelen eğitim sendikaları da bu durumun altını çizerek bütün itiraz ve eleştirilerinin “mesleğin onuru ve çocuklarımızın geleceği için” olduğunu dile getiriyorlar. Yanlışta ısrar etmemek, eğitim çalışanlarının haklı sesine kulak vererek ÖMK’yı öğretmenlik mesleğinin yetiştirilme sürecinden istihdam ve emekliliğe kadar uzanacak şekilde kamuda ve özel sektörde çalışan tüm eğitimcilerin haklarını, sorumluluklarını, işlerini vs. içeren bir düzenleme olarak yeniden ele almak makul olandır. Bu düzenleme, bu süreç yönetimi kendi nitelikli insan gücünü çok kötü yönetmenin fiili göstergesidir. Öğretmenliği ve öğretmenleri değersizleştiren, itibarsızlaştıran bu fiili duruma el koymak, meslek onuru ve çocukların geleceği için itiraz ve eleştirilerde bulunan eğitim çalışanlarının haklı sesini duymak MEB’in varlık gerekçesidir. Başta MEB olmak üzere meclisin, hükümetin ve şüphesiz kamuoyunun telafisi mümkün olmayan yanlışlara gidilmeden bu sürece el atması zaruridir.

The post Genel Başkan ÖMK’ya Yönelik İtirazlarını Dile Getirdi appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Ekonomik krizle geçim derdi artan, itibarı dibe vuran öğretmenler şimdi de apar topar geçirilen meslek kanununa karşı ses yükseltiyor. Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren önemli konuda eğitimcilere kulak verilmedi. ‘Öğretmenler Odası’ndan ortak çağrı geldi: Eğitmenleri ayrıştıran kanun geri çekilsin. Bizim de görüşümüz alınıp, atamadan gelire asıl sorunlara çözüm bulan adımlar atılsın.

OĞUZ BAKIR/KARAR

Batılı ülkelerde öğretmenler rahat yaşam eşiğinin üstünde tutuluyor, Türkiye’de sorunlar katlanıyor. Eğitimciler ‘Ay sonunu nasıl getiririz’ hesabı yaparken hazırlık ödeneğindeki artış tepki çekti. Yüzde 80 enflasyonda harcırahın yüzde 5 arttığını kaydeden eğitimci Özgür Bozdoğan “Okul yöneticileri gelir için eski kitapları toplayıp sattı” iddiasında bulundu. Hükümetin ‘müjde’ diye nitelediği Öğretmenlik Meslek Kanunu’na tepkiler de arttı.

Özgür Eğitim Sen Başkanı Abdulbaki Değer: ” Seçim gözetilerek hazırlanan düzenlemede Adaylık Değerlendirme Komisyonu’nun adayları hangi kriterlere göre değerlendireceği belirsiz. Sözleşmeli öğretmenlik ise bırakın kaldırılmayı kanunla tahkim ediliyor.”

İŞTE ÇÖZÜM BEKLEYEN ASIL SORUNLAR

> Gelirde özel okulun dezavantajı kapatılmalı.
> Sözleşme, mülakat bitmeli, liyakat gözetilmeli.
> Maaşlarda hakkaniyetli iyileştirme yapılmalı.
> Öğretmene hak ettiği itibarı kazandırılmalı.

ÖĞRETMENLERİ BİR DİNLEYEN YOK MU!

Ay sonu hesabı yapan, itibarı zedelenen öğretmenlerin Öğretmenlik Meslek Kanunu’na dönük tepkileri de karşılık bulmuyor. Özgür Eğitim Sen Genel Başkanı Abdulbaki Değer ‘Haklara, atamalara ilişkin sorunlar olduğu haliyle bırakılmış. Sözleşmeli öğretmenlik tahkim edilmiş’ dedi.

Şubat ayında yasalaşan Öğretmenlik Meslek Kanunu’na (ÖMK) eğitimcilerin itirazı devam ediyor. Ekonomik krizle geçim derdi artan, itibarı dibe vuran öğretmenler şimdi de apar topar geçirilen meslek kanununa karşı ses yükseltiyor. Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren önemli konuda kanun hazırlanırken, öğretmenlerin taleplerine kulak verilmediği, asıl sorunlar ıskalandığı itirazları sosyal medyada da gündem oldu. Öğretmenler #Öğretmenlerçözümistiyor etiketiyle Twitter’da kanuna yönelik eleştirileri ve önerilerini dile getirdiler.

Sınıf Öğretmeni Recep Gökçe, kanuna itiraz ederek #Öğretmenlerçözümistiyor etiketiyle öğretmenlerin taleplerini beş maddeyle şöyle dile getirdi: “ÖMK’nin TBMM’de yeniden görüşülmesini, kariyer Basamakları Sınavı’nın iptalini, ayrıştırılmadan huzurla okula gitmeyi, alım güçlerinin artırılmasını, ve daha fazla hakarete uğramadan itibarlarını geri istiyor.”

HAKLARA İLİŞKİN BOYUT BIRAKILMIŞTIR

Özgür Eğitim Sen Genel Başkanı Abdulbaki Değer ise Öğretmenlik Meslek Kanunu’nun tasarısının hazırlanmasında eğitimciler, sivil toplum örgütleri, sendikalar sürece dahil edilmediğine dikkati çekerek, şöyle konuştu: “Adaylık Kaldırma Sınavının (AKS) kaldırılması, öğretmen, uzman öğretmen, baş öğretmen şeklinde kariyer sisteminin ve 3600 ek göstergenin getirilmesini içeriyor. İkincisi bu kariyer basamaklarının onar yıllık periyotların ardından alınacak eğitime ve sınava bağlanmış olması ve söz konusu kariyer basamaklarının ücret dışında ne tür hak ve sorumlulukla donatıldığı hususudur. Sınav ve alınacak eğitim hususları (yüksek lisans ve doktora yapmak da dahil) getirecekleri ekonomik karşılık dolayısıyla motive edici olabilirler. Ancak bu motive ediciliğin öğretmen ve eğitim niteliği açısından katkı mı sunacağı yoksa zarar mı vereceği konusunda iyimser olmak zor görünüyor. Gelelim, üçüncü boyuta. Öğretmenlerin mesleklerine, mali ve özlük haklarına ilişkin yasal düzenlemeler bu kanuna aktarılmamış. Öğretmenlerin hakları, görev ve yetkileri, yetiştirilmeleri, atamaları, yer değiştirmeleri, yöneticilikleri gibi pek çok boyut olduğu haliyle bırakılmıştır.”

Özgür Eğitim Sen Genel Başkanı Değer, bu kanunun sözleşmeli öğretmenliğin kaldırılması bir yana tahkim eden bir kanun olduğunu belirterek, “Kamu vicdanını yaralayan ve son Milli Eğitim Şurâ’sında kaldırılması tavsiye edilen mülakat da olduğu gibi bırakılıyor. Aynı ortamlarda aynı işi yapan ücretli öğretmenlerin hiç gündeme gelmediği ve özel öğretim kurumlarında çalışan yüzbinlerce öğretmenin statüsünün dışarıda bırakıldığı düzenleme sistematik emek sömürüsünü görmezden gelmekte ve öğretmenliğin statüsünün ve saygınlığı meselesinin bir bütün olduğunu bile fark edememektedir.” dedi.

The post Özgür Eğitim-Sen’den Türkiye’ye Çağrı appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

İngiliz Gazeteci:

“Batı medeniyeti hakkında ne düşünüyorsunuz?”

Mahatma Gandhi:

“Olsa iyi olurdu!”

***

Meclis’te kabul edilip yasalaşan Öğretmenlik Meslek Kanunu’nu hatırlattı yukarıdaki diyalog. Adı büyük ancak içeriğinde bir şey yok. Yasalaşan kanunun bir meslek kanunu olarak nitelenmesi mümkün değil. Çünkü normalde üç yıldır konuşulan ve bütünlüklü bir halde çıkması beklenen kanun öğretmenlerle ilgili spesifik olarak üç düzenlemeyi içeriyor. Bu üç düzenlemeden hareketle meslek kanunun yapıldığının söylenmesi karşısında yapılacak bir değerlendirme ancak Gandhi’nin İngiliz medeniyetinin varlığıına ilişkin “olsa iyi olurdu!” değerlendirmesi gibi olabilir.

Zaten Öğretmenlik Meslek Kanunu’na neden ihtiyaç duyulduğuna ilişkin yazılan gerekçede “Öğretmenlerin, devlet memurlarına ilişkin genel kurallar bütünü içerisinde sorunlarının çözümü ve buna bağlı olarak da statülerinin iyileştirilmesinin mümkün olamayacağı görülmüş, sorunun çözüm çerçevesinin öğretmenlere münhasır ortak kurallar ve önlemler bütünü gerektirdiği sonucuna varılmıştır” denilmektedir. Gerekçedeki bu ifadeler öğretmenliğe ilişkin kapsamlı, münhasır, müstakil bir kanuna olan ihtiyaca vurgu yapsa da kanunda böyle bir içeriğin olmadığı ortadadır. Öğretmenlik kariyer basamakları, 3600 ek gösterge ve Adaylık Kaldırma Sınavının (AKS) kaldırılmasını içeren metinle ilgili üç temel ölçüt üzerinden değerlendirme yapmak gerekiyor.

Birincisi kanunun hazırlanma sürecinin şeffaf ve katılımcı olmaması ile ilgili husustur. Seçim stratejisinin bir parçası olarak yapılandırıldığı görülen metnin hazırlanmasında eğitimciler, sivil toplum örgütleri, sendikalar vs. sürece dahil edilmemişlerdir. Dahil edilmedikleri de zaten metinin içeriğinde yer alan üç teknik düzenlemeden anlaşılmaktadır.

İkincisi kanunda yer verilen hususlarla ilgili kısa bir değerlendirme yapmak gerekiyor. Yukarıda da belirtildiği gibi kanun AKS’nin kaldırılması, öğretmen, uzman öğretmen, başöğretmen şeklinde kariyer sisteminin ve 3600 ek göstergenin getirilmesini içeriyor. Kariyer sistemi ve 3600 ek gösterge gibi alanın kadim gündemlerinin karşılık bulması önemli şüphesiz. Ancak zaten 1739 Sayılı MTK’da öğretmenlik “ihtisas” (uzamanlık) mesleği olarak tanımlanmışken yeni kariyer sisteminin öğretmen, uzman ve başöğretmen şeklinde nitelenmesi izah gerektirmektedir. İkincisi bu kariyer basamaklarının onar yıllık periyotların ardından alınacak eğitime ve sınava bağlanmış olması ve söz konusu kariyer basamaklarının ücret dışında ne tür hak ve sorumlulukla donatıldığı hususudur. Burada yukarıda değinildiği gibi zaten ihtisas mesleği olan öğretmenliğin kariyer sisteminin sınav ve eğitim odaklı olmaktan ziyade kıdem esaslı olmasının iş barışı ve öğretmen verimi açısından daha işlevsel olabileceği hususudur. Sınav ve alınacak eğitim hususları (yüksek lisans ve doktora yapmak da dahil) getirecekleri ekonomik karşılık dolayısıyla motive edici olabilirler. Ancak bu motive ediciliğin öğretmen ve eğitim niteliği açısından katkı mı sunacağı yoksa zarar mı vereceği konusunda iyimser olmak zor görünüyor. Adaylık Kaldırma Sınavı’nın (AKS) kaldırılmış olması önemli şüphesiz ancak hem kaldırılma gerekçesi hem de Adaylık Değerlendirme Komisyonu’nun varlığı tartışmaya açık. AKS’nin kaldırılmasını kendisinden önceki öğretmenlik eğitimi, KPSS, mülakat gibi uygulamaları anlamsızlaştırmasına dayandırıyor metin. Aslında çok doğru ve yerinde bir değerlendirme. Ancak bu değerlendirme doğru ve yerindeyse aynı muhakemeyi mülakat için de hatta giderek KPSS için de kullanmak gerekmez mi? Diğer taraftan Adaylık Değerlendirme Komisyonu’nun kimlerden oluşacağı, adayı ne zaman ne şekilde değerlendireceği gibi hususların belirsiz kalması hayati bir eksikliktir.

Gelelim, üçüncü boyuta. Sosyal bilimlerde dile gelenden ziyade dile gelmeyene, dışarda bırakılana, görünmez veya sessiz bırakılana bakmamız gerektiği söylenir. Zira asıl operasyon orada yürütülüyor. Bu yüzden adı büyük bu metinde yer verilen hususların dışında dışarıda bırakılan hususlara bakmamız ve karşımızda niçin Öğretmenlik Meslek Kanunu şeklinde bir nitelemeyi kesinlikle hak etmeyen minimal bir düzenlemenin bulunduğunu izah etmeye çalışalım. Açıkçası 2802 sayılı Haki̇mler ve Savcılar Kanunu, 926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri̇ Personel Kanunu, 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu gibi meslek kanunlarına bakılsa bile karşımızda bulunan metnin Meslek Kanunu olarak nitelenemeyeceği görülecektir. Zira 1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu, 222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu gibi öğretmenlerin mesleklerine, mali ve özlük haklarına ilişkin yasal düzenlemeler bu kanuna aktarılmamış. Öğretmenlerin hakları, görev ve yetkileri, yetiştirilmeleri, atamaları, yer değiştirmeleri, yöneticilikleri gibi pek çok boyut olduğu haliyle bırakılmıştır. Oysa Maarif Müfettişi Doğan Ceylan’ın da belirttiği üzere yasa “öğretmenlerin özlük haklarını iyileştirecek, çalışma şartlarının zorlu olduğu bölgelerde öğretmen istihdamını ek haklarla özendirecek, mesleğin görev ve sorumluluklarını belirleyecek, ek görev, ek ders ve ücretlere dair hükümler içerecek, liyakate dayalı kariyer yapmalarını sağlayacak, meslek standartlarını ortaya koyacak, nitelikli öğretmen yetiştirilmesini ve hizmet içinde geliştirilmesini sağlayacak, adil bir atama ve nakil sistemine temel teşkil edecek, öğretmenlerin toplumsal statülerini ve saygınlığını yükseltecek ve mesleği özendirecek, öğretmenlerin şiddete karşı korunmasını sağlayacak, özel öğretim kurumlarındaki öğretmenlerin durumlarını da kapsayacak bir temel yasa olmalıydı.”

Cumhurbaşkanı’nın müjde olarak verdiği sözleşmeli öğretmenliğin kaldırılacağı hususu bırakın kaldırılmayı bu düzenlemeyle tahkim ediliyor. Kamu vicdanını yaralayan ve son Milli Eğitim Şurâ’sında kaldırılması tavsiye edilen mülakat da olduğu gibi bırakılıyor. Aynı ortamlarda aynı işi yapan ücretli öğretmenlerin hiç gündeme gelmediği ve özel eğitim kurumlarında çalışan yüzbinlerce öğretmenin statüsünün dışarıda bırakıldığı düzenleme sistematik emek sömürüsünü görmezden gelmekte ve öğretmenliğin statüsünün ve saygınlığı meselesinin bir bütün olduğunu bile fark edememektedir.

Türkiye’nin en yaygın mesleği olan ve kanun gerekçesinde de Türkiye’nin güçlü ve müreffeh yarınları ile doğrudan ilintilendirilen öğretmenliği; seçim stratejisinin bir enstrumanı olarak kullanıldığı belli olan üç maddelik düzenleme ile meslek kanununa kavuşturduğunu söylemek 60 küsur yıllık bir beklentiyi manipüle etmektir. Meslek kanunlarının emsalleri hem kendi mevzuatımızda hem de değişik ülkelerin mevzuatında bulunmaktadır. Karşılaştırmalı bir bakış önümüzde ismi olan ancak içeriği olmayan kabuk bir düzenlemeyle karşı karşıya olduğumuzu fark edecektir. Türkiye’de yapılageldiği üzere herhangi bir alanla ilgili o alanın adını anarak herhangi bir işlemin tesis edilmesini; tesis edilen işlemin içeriğinden ve niteliğinden bağımsız olarak, rafine bir düzenleme/çözüm olarak gören egemen bir yaklaşım var. Malesef bu yaklaşım Öğretmenlik Meslek Kanunu şeklindeki vurucu bir isimle de birleştiğinde içerikten yoksun bir düzenleme kamuoyunda alana ilişkin köklü bir adım olarak gündem olabiliyor. Hal böyle olunca bizim de bu şartlarda “olsaydı iyi olurdu” demekten başka çaremiz yok.

Abdulbaki Değer / Özgür Eğitim-Sen Genel Başkanı

The post Öğretmenlik Meslek Kanunu: “Olsa iyi olurdu!” appeared first on Özgür Eğitim-Sen.