Karşısında herhangi bir toplu güç görmeyen iktidar neden ve kiminle pazarlık etsin? Onu zorlayacak, pazarlığa oturtacak bir güç yoksa bu ihtiyacı niye duysun? Pazarlık olmayınca da milyonlarca memur ve memur emeklisi haklarından mahrum olur, yek ekmeğe muhtaç edilir. Zira son yedi dönemdir memur ve memur emeklilerini temsil eden Memur-Sen’in performansına bakıldığında ortada bir danışıklı dövüşün olduğu ve bu süreçte kamu çalışanlarının ekonomik açıdan ne kadar hak kaybına uğratıldığı açıkça görülecektir.

Kamuoyunu oyalama amaçlı hazırlanan senaryo gereği yine uzun talep listeleriyle girilen toplu sözleşmede hükümet tarafı bu listelerdeki taleplerin yanına bile yaklaşmayan hatta Merkez Bankası’nın 2024 yılı enflasyon beklentisinin bile altında kalan bir artış teklif etti. Pazarlık etmeye de gerek duymayan kamu işveren heyeti dayattığı bu rakamları açıklamayı da sözleşme sürecinin 14. gününde lütfetti.

4 milyon memur ve 2,5 milyon memur emeklisini ilgilendiren sözleşmede hükümet son olarak 2024 yılı için yüzde 15+10, 2025 yılı için de yüzde 6+5 gibi artış oranlarını uygun gördü. Kamu işçileri için birkaç ay önce taban aylığı 15 bin TL’ye yükseltip iki yıl için toplam yüzde 80 artış veren hükümet memur ve memur emeklilerini açlık sınırına sürükleyecek oranları uygun gördü. Bugün itibarıyla oransal zam kısmı hakem heyetinin kararına bırakılarak diğer konularda uzlaşma sağlandığı belirtildi. Yani kamu çalışanları ve emeklileri bir kez daha yokluğa, yoksulluğa, sefalete, borç batağına terk edildi. Ve belli ki 3600 ek gösterge, vergi dilimi adaletsizliği, enflasyon farkının yanı sıra ekonomik büyüme ve refah payı oranı verilmesi, ek derslerle birlikte tüm ek ödemelerin temel ücrete ve emeklilik hesaplamalarına dâhil edilmesi, eş ve çocuk yardımı gibi ek ödemelerin komik rakamlar olmaktan çıkarılması, emekli maaşlarının insanca yaşam standartlarına kavuşturulması ve özlük haklarına dair çözülmeyi bekleyen yığınla sorun masaya getirilmemiş bile.

Çalışanlarla alay etmek anlamına gelen böyle bir ücret politikasının, böyle bir adaletsizliğin akılla mantıkla izahı yoktur. Özgür Eğitim-Sen olarak tüm kamu çalışanlarına sesleniyoruz: Mevcut sistem çürüme ve kokuşma üretiyor. Bu devran bu şekilde devam ettiği takdirde bizi sürü gibi görmeye ve sırtımızı kırbaçlamaya devam edecekler. Sonunda da baştan beri arzuladıkları gibi hepimiz asgari ücretli olacağız. Verilmeyen haklarımızı dile getirmemiz bile ihanet suçlamalarıyla karşılanacak. Bu açmazdan ancak pazarlık edebilecek güce ulaşabilirsek kurtulabiliriz. O yüzden, zaman iktidar sahipleriyle çatır çatır pazarlık edebilecek, grevli toplu sözleşme hakkı elde ederek çalışanın hakkını söke söke alabilecek bağımsız, bağlantısız sendikalara güç verme, kifayetsiz muhterislerin ise tüm yetkilerini sökme ve itibarsızlaştırma zamanıdır diyoruz.

The post Yazıklar Olsun! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Türkiye’de siyaset de yozlaştı, sivil kuruluşlar da. Düşünün ki bir yetkili konfederasyon, memurları temsilen pazarlık için masaya oturduğu hükümet yetkilisine genel kurulunda miting imkânı sunuyor. Yetkili konfederasyonun başkanı mevcut cumhurbaşkanına oy verilmemesini ihanet olarak niteleyebiliyor. Bu nasıl bir sendikacılıktır, ne menem bir hak arama mücadelesidir? Sendikacılığın canına ot tıkadılar, al takke ver külah anlayışıyla altı dönemdir toplu sözleşmelerde memuru fakirleştirdiler, muhannete muhtaç hale düşürdüler.

Bir çeşit ekonomik teröre maruz bırakılan memur açlığa terk edildi. Geçim sıkıntısıyla imtihan edilen ve iyice bunaltılan memur kazandığı parayla ancak ev kirasını ödeyebilir hale getirildi. Hükümet memura alenen düşman gibi davranıyor, yokluk ve yoksulluğa itiyor. En düşük maaşlı kamu işçisinin  son sözleşmede alacağı zamlarla eline geçecek para 20 bin TL’yi geçerken öğretmen 12 bin 500 lira maaş ile geçim savaşı veriyor. Açlık sınırının 9 bin 591 TL’yi, yoksulluk sınırının 33 bin TL’yi aştığı bir ekonomik gerçeklikte Cumhurbaşkanı; her toplu sözleşmede yüzde iki buçuk, üç gibi komik oranlarda artışlarla alım gücünü biteviye düşürdükleri memuru, enflasyona ezdirmediklerini, temmuz ayında da ezdirmeyeceklerini söyleyebiliyor. Oysa biz unutmadık. Devlet kendi gelirlerine yüzde 122,9, özel sektör çalışanlarına (asgari ücrete) yüzde 55 zam yaparken memura ocak ayında yüzde 30 artış yaptı. TÜİK’in enflasyon rakamlarını manipüle etmesi nedeniyle gerçek enflasyon farkını alamayan memurun alım gücünü her yıl biraz daha düşürdüler, bilinçli bir yoksullaşmaya maruz bıraktılar.

Sadece öğretmenlerin değil hâkim, savcı, polis, doktor, avukat, mühendis, hemşire, subay-astsubay, akademisyen ve daha pek çok meslek grubunun hakları çalınıp bilinçli bir biçimde fakirleştirilirken onların haklarını koruma makamında olanlar kişisel ikballeri için egemen güçle işbirliği içine girdiler. Orta sınıf kirasını dahi ödeyemeyeceği bir ücrete mahkûm edilerek ortadan kaldırılıp tüm çalışanlar asgari ücrette eşitlenirken; yetkiyi ve gücü elinde tutanlar ile onların piyonu yandaş sendikalar el ele, koyun koyuna seçim propagandası yaptılar.

Yönetenler de, yönetenlerin semirttiği yandaş yapılar da gerçeklikten koptular, halkın dertlerine yabancılaştılar. Memurun sorunlarını da, ilginç biçimde oylarını da umursamıyorlar. Memurun içinde bulunduğu ekonomik sorunları çözmek gibi bir gündemleri olmadığı gibi kıyıcı zamlar ve ağır vergi yükü altında ezilen kamu çalışanı ve emekli ile alay edercesine geleceğe dair kuru vaatlerde bulunuyorlar.

Türkiye’de eğitimli olmak anlamsızlaştırıldı. İşçi maaşları memur maaşlarını neredeyse ikiye katladı. İnanılması güç bir pervasızlıkla orta sınıf yok edildi. Artık sadece alt ve üst sınıflar var ve alttakiler ideolojiyle, dini ve milliyetçi hamasetle idare ediliyor. Acemice ve kötü ekonomi yönetimi, yüksek enflasyon, hayat pahalılığı, gelir dağılımı adaletsizliği kamu çalışanını insanca yaşam standartlarının çok gerisine itiyor. Bunun ülkeye toplumsal bir bedeli olacaktır. En büyük bedeli şimdilik emekli, memur, çiftçi, işçi ödüyor fakat siyasiler ve onların alkış tutanları da bu yıkımın altında kalmaktan kurtulamayacaklardır.

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu

The post Kamu Çalışanlarını Ne Güzel Fakirleştirdiniz! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

The post 6.Toplu Sözleşme Niçin Kara Bir Leke? appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Hükümet, yüzde 40 seviyelerinde olan gerçek çarşı-pazar enflasyonunu perdeleme görevi verdiği TÜİK’in açıkladığı resmi enflasyonun bile altında bir oran vererek, maaşlarında indirim yaptığı memur ve memur emeklisini aşağılamayı tercih etti. Zam adı altında verilen oranların iki yıllık toplamı bile bir yıllık gerçek enflasyonun yarısına ulaşmıyor. Zam diye verilen oranlar, gerçekte total olarak 2022 için 8.67’ye, 2023 için de yüzde 11.2’ye tekabül ediyor. Fakat ilgili bakan verilen oranları üst üste toplayarak toplamda yüzde 26 zam yaptıkları algısı oluşturmaya çalışıyor, Türkiye tarihinin en büyük artışını yaptıkları iddiasıyla tüm kamu çalışanları aptal yerine koyuyor.

Hükümet bu minvalde bir şekilde gemisini yürütmenin derdinde iken cumhur ittifakının sendikal düzlemdeki ortakları Memur-Sen ve Kamu-Sen imza attıkları rezaleti başarı gibi göstermeye çabalarken mahcup olma gereği duymuyor. Hükümetin ilk teklifi olan 5+6’yı az bulup hakeme gitmeye bile gerek duymadan 5+7’yi imzalayan ve bunu da “Bütçeden Hakkımızı, Refahtan Payımızı Aldık.” biçiminde sunmaktan haya etmeyen bir anlayıştan bahsediyoruz. Oysa ilk yıl için 21, ikinci yıl için 17, yüzde 6 refah payı ve 600 TL seyyanen zam istemişlerdi. İstediğinin dörtte biri verilmiş ama coşkulu bir üslupla bütçeden hakkını refahtan payını aldığını iddia edebiliyor. Hakkın bu idiyse dört kat fazlasını isteyerek hakkın olmayana mı talip olmuştun diye sormak lazım.
Bir puanlık artışı yüzyılın başarısı sayan, 3600 ek göstergenin geniş zamana ertelenmesini olumlu adım olarak niteleyen yetkili sendika, vergi dilimi adaletsizliğini belli ki gündeme dahi getirmemiş. Oysa sadece vergi diliminin yüzde 15’e sabitlenmesi bile laf kalabalığı yapılan her şeye bedel olurdu.

Yukarıda bahsettiğimiz rezalet her iki yılda bir yaşanıyor. Bu yıl altıncısını idrak ettik. O yüzden alıştık. Artık hükümetin kendi yandaş ve paydaşı olan sendikalarla oynadıkları sözleşme oyununda yaşanan hiçbir utanç verici davranış bizi şaşırtmıyor. Fakat bu yıl öyle bir haksızlığa imza atıldı ki her zamankinden daha incitici ve çok daha adaletsizdi.
Şöyle ki;
Türkiye’de sendika kavramının mantığına ters biçimde sendika üyelerinin aidatını devlet ödüyor. Şimdiye kadar üye aidatı olarak memura üç ayda bir 135 TL ödeme yapıyordu. Bunun yaklaşık 120 TL’si sendikaya kesiliyor, üyeye 15 TL kalıyordu. Bu sözleşmede 135 TL olan sendika ödeneği 400 TL’ye çıkarıldı. Böylece 120 TL’si sendikaya kesildikten sonra üyeye 280 TL kalacak. Yani sendika üyesi olan memurlara ayda 90 TL civarında bir avanta verilmiş oldu.

Bu rezaleti ilgili bakanın sunumuna göre her memur için 100 TL seyyanen zam yapmak yerine böyle bir yol seçilmiş ve yetkili sendikalar da buna büyük bir sevinç ve minnetle onay vermişler. Böylece imzalanan sözleşmeye gelebilecek üye tepkilerini dizginleyecek bir rüşvete imza atmış oldular. Bundan yararlanacak olan sendikaları da yüzde 1’in üzerindekilerle sınırlayarak üç dört büyük sendika dışındaki sendikaların yararlanmasının önüne geçtiler. Farklı sesleri susturmanın, alternatif görüşleri yok etmenin ve sendikal tekelleşmeye gitmenin dolambaçlı bir yolunu da uygulamaya sokmuş oldular. Ayrıca 80-90 TL için sendikasını değiştireceğini düşündükleri memuru aşağıladılar, memurlara  onursuzluk isnat ettiler.

Sözleşmeye ortak giren Memur-Sen ile Kamu-Sen ufakçılık yaptılar ve kendi üyelerini öncelediler. Sendikalı olma imkanı olmayan 2 milyondan fazla memur emeklisini ve 350 bin civarında polisi, 220 bin civarında subay, astsubay ve uzman erbaş ile on binlerce mülki idare amiri, mit mensubu, hakim, savcı ve ceza infaz memurunu harcadılar, seyyanen zamdan mahrum kalmalarına neden oldular.

Özgür Eğitim-Sen olarak bu onursuz anlaşmayı kabul etmiyoruz. Yapılan adaletsizliği kınıyor, yenilen haklarımızı haram ediyoruz. İlgili Bakan’ı, sanki yasadışı iş görüyorlarmış gibi merdiven altı sendika olarak nitelediği, üye sayısı az olan sendikalardan özür dilemeye davet ediyoruz. Yukarıdaki rezalete imza atarak milyonların vebaline giren iki konfederasyona üye olan tüm kamu emekçilerini sendikalarının yöneticilerine hadlerini bildirmeye, büyük günaha cüret ederek kul hakkı yemekten imtina etmeyen bu insanların girdiği kirli ilişkilerin meşrulaştırıcısı olmaktan vazgeçmeye çağırıyoruz.

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu

The post Hakkımızı Haram Ediyoruz! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Beş milyondan fazla memur ve memur emeklisini ve aileleri ile birlikte 20 milyon   insanı ilgilendiren 2020-2021 dönemi Toplu Sözleşme görüşmeleri 1 Ağustos 2019’de başlıyor. Fakat son dört Toplu Sözleşmede olduğu gibi bunda da tek yetkili konfederasyon olarak masaya oturacak olan Memur-Sen’in önceki sözleşme performansı ve bu yıl boyunca Toplu Sözleşmeye dair verdiği beyanatları ve son olarak açıkladığı talepleri kendi üyeleri de dâhil, hiçbir memuru heyecanlandırmıyor. Toplu Sözleşme yasasının içeriği ve işleyişi sendikanın gücünü daha baştan budamışken buna yetkili sendikanın geçmiş günah ve veballeri de eklenince 20 milyona tamamen umutsuz bir bekleyiş hâkim oluyor.  

Memur-Sen’in yıl içinde kullandığı argümanlardan ve geçmiş Toplu Sözleşme performanslarından birkaç örnek vererek ne demek istediğimizi daha net ifade edelim; 

Memur-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, bu yıl da geçtiğimiz sözleşme döneminde olduğu gibi saplantı haline gelmişçesine vurgu yaptığı bir konuda şunları söylüyor: Yetkili sendikalar ve konfederasyon dışında üye sayısı kaç olursa olsun hiçbir sendika ve konfederasyon toplu sözleşme görüşmelerine katılmasın. Yetkili sendikaya üye olmayan memurlar sözleşme kazanımlarından yararlanmasınlar, yararlanmak istiyorlarsa yetkili sendikaya dayanışma aidatı ödesinler. Bu bizim kırmızı çizgimizdir…

Bu taleplerin ne anlama geldiği açık olmakla birlikte yine de hakkın ifası için bu zihniyetin net bir şekilde ifşa edilmesi gerekiyor; 

Toplu Sözleşme imza yetkisi de dâhil bütün yetkilerin Heyet Başkanına verildiği yani diğer konfederasyon üyelerinin görüş bildirmekten başka hiçbir yetkileri bulunmadığı bir ortamdan bahsediyoruz. Sendikacılıkta tekel haline gelme emellerinin dışa vurumu olan bu tarz kompleksli talepler, sendikal çoğulculuğun altını oyduğu gibi amacın çok da çalışanların haklarını koruma-kollamayla ilgili olmadığının altını çiziyor. Kamu personelinin hakları söz konusu olduğunda, toplu sözleşme süreçlerinde, yetkili yetkisiz tüm sendikaların söylem birliği içinde olması beklenirken çoğulcu yapıyı yok ederek tüm sesleri susturmaya çalışma sendikal ahlakın içler acısı halinin göstergesi oluyor. Ayrıca ‘sadece benim üyelerimin çıkarları önemlidir’ yaklaşımıyla, dışındaki yüz binlerce memuru, kazanımlardan yararlanmak istiyorsa, kendisine aidat ödemeye zorlayan bu anlayış sendikacılığın itibarını ve toplumdaki saygınlığını yerle bir etmekle kalmıyor, tarihsel mücadelelerle belli bir derinlik kazanmış sendika kavramının da içeriğini boşaltarak anlamsızlaşmasına neden oluyor.

Bu yıl da bu ve benzeri taleplerini önümüze getiren Memur-Sen Başkanı, yeni toplu sözleşme öncesi  103 TL olan toplu sözleşme ikramiyesinin kendi üyelerine 216 TL olarak ödenmesini talep ediyor. Bu kafa yapısındaki bir sendikal anlayıştan hiçbir şey beklenmeyeceğini göstermesi bakımından önemli olan bu talebe, yetkili sendika olmasını bizim seçimimize değil yasaların dayatmasına borçlu olduğunu hatırlatarak cevap vermek istiyoruz. Ağır bir yük olarak görüyorsa görüşmelerden çekilmekte özgür olduklarını da bilsinler. Biz kendi haklarımızı savunmayı bildiğimiz gibi onların haklarını da savunmasını biliriz.

Memur-Sen kendi üyeleri dışındaki memurlardan dayanışma aidatı isterken veya Toplu Sözleşme ikramiyesini iki kat olarak talep ederken 2013 ve 2015 sözleşmelerinde verdiği zararı unutmuş gözüküyor. 2013 sözleşmelerinde imza attıkları, tarihe ihanet sözleşmesi olarak geçen maddeler memurun maaşına ömrü boyunca olumsuz etki etmeye devam edecek. 

Hükümetin verdiği 3+3’ü kabul ettiği takdirde en az 223 TL zam alacakken seyyanen net 123 TL zam isteyerek büyük bir kayba yol açan Memur-Sen, hükümetin oransal zam teklifini reddederek aynı zamanda enflasyon farkı ve ek ders ücretinin artışı gibi ek ödemelerin de önünü kesmişti. 2014’de alınamayan enflasyon farkından dolayı maaşlar % 3 erimiş, ek dersler iki yıl boyunca sabit kalmıştı. 30 günlük süresi ve Hakem Kurulu süreci aşamaları varken, konuşulacak ve tartışılacak yüzlerce sorun orta yerde dururken henüz 7. Günde yani 2. Oturum gününde sözleşmeyi imzalamasıyla ilgili Bakanı bile şok eden Memur-Sen’in o zamanki başkanının hangi sâiklerle hareket ettiğini sonraki ilk seçimde iktidar partisi sıralarında milletvekili koltuğuna yerleşmesiyle anlamıştık. Milyonlarca insanın hakkı kişisel hesaplara feda edilerek yapılan sendikacılığın hesabını dünyada olmasa da adli ilahi huzurunda vermek zorunda kalacak olanların konuşmalarında sürekli İslami retorik kullanıyor olmaları ayrıca üzüntü verici. 

2015 Toplu Sözleşmesinde de enflasyon farkı hesaplama yönteminde değişiklik yapılmasına imza attığı için memurların yüzde 1,8 kayıp yaşamasına neden olmuştu. O güne kadar her 6 ayda bir 6 aylık enflasyona göre fark alan memur, 2015 sözleşmeleriyle 2 yıl boyunca yıl sonlarında, 6 aylık değil yıllık enflasyonun yıllık kümülatif zammı aşması halinde fark alabilmişti. Dolayısıyla memurun yaşadığı kayıplar katlanarak büyümüş ve çalışanın alacağı emekli tazminatına bile yansıyacak zararlar vermişti. 

Memur ve memur emeklisine her sözleşmede bu kadar zarar veren bir sendikanın mahcup olması ve af dilemesi gerekirken bu başarısızlığını büyük kazanım olarak lanse ederek kamuoyunu yanıltması ve yetmezmiş gibi kibirli ve ayrıştırıcı bir üslupla dile getirdiği inanılmaz taleplerle üste çıkması güvenilirliğini ve saygınlığını tamamen yok ediyor. Ahlaki olmayan talep, söylem ve tavırlarıyla sendikal anlayışa en büyük darbeyi vuran ilgili sendika, bu tarz zeytinyağı gibi üste çıkma amaçlı utanç verici taleplerde bulunmaktan ziyade, öncelikle 2013 ve 2015 toplu sözleşmelerinde milyonlarca memur ve memur emeklisini uğrattığı zararın hesabını vermeli ve topladığı üye aidatlarından bu zararı tazmin etme yoluna gitmelidir. 

Uluslar arası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) Memur-Sen’in üyelik başvurusunu; “Bağımsız karakterinin tartışılabilir olması göz önünde bulundurularak” reddetmişti. Zira bağımsızlık ve muhalif duruş sendikanın en kutsal ahlaki değerleridir. O yüzden Memur-Sen’in içinde bulunduğu ilişki ağı ve bugüne kadar sözleşmelerde gösterdiği performans itibariyle Toplu Sözleşmelerde alacağı sorumluluğun önemini dikkate aldığımızda milyonlarca insanı temsil etmeye kesinlikle yeterli olmadığını ve güven çıtasının oldukça düşük olduğunu görüyoruz.

Özgür Eğitim-Sen olarak öncelikle tüm çalışanları hukuklarını ihlal ettirmemeye, haklarını yedirmemeye, kendilerini aptal yerine koydurmamaya davet ediyoruz. Memur-Sen’e de Allah’ın en sevmediği günahlardan birinin kibir olduğunu hatırlatarak gücün esiri olmaktan kurtulmaları ve güçlendikçe daha mütevazı olmaları gerektiğini, ahirette yüce mahkemede hesap vereceklerini, o yüzden verilen emanete ihanet etmeyerek milletin hakkını-hukukunu gereği gibi gözetmeleri gerektiğini hatırlatıyoruz.

Bekir Birbiçer – Özgür Eğitim-Sen MYK Üyesi

The post Memur-Sen’in Toplu Sözleşme Tarihi ve Umutsuz Bekleyiş appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

“Ağızlarından ‘özgürlük’, ‘demokrasi’, ‘insan hakları’ cümlelerini düşürmeyenler, ‘herkese saygılıyız’ diyerek ekranlar karşısında şirinlik yapanlar, 31 Mart seçimlerinden sonra bazı belediyeleri aldıktan sonra üyelerimize şiddetin, baskının, yıldırmanın, mobbing’in alasını yapıyorlar. Daha mazbataları bile verilmeden üyelerimize istifa baskısı yapıyorlar. “

Memur-Sen ve Eğitim Bir-Sen Başkanı Ali Yalçın‘ın bu açıklamalarından sonra Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın sosyal medya hesabından Ali Yalçın’a cevaplandırması için çarpıcı sorular yöneltti.

Ali Aydın‘ın Milli Eğitim Bakanlığı personel rejiminde bir vesayet odağı haline gelen Eğitim Bir-Sen‘in MEB bünyesindeki konumuna atıf içeren soruları şöyle:

Mesela nasıl istifa ettirilmiş üyeleriniz?
Üye ol mülakat kolay, hallederiz mi denmiş?
Üye ol seni müdür yapalım mı denmiş?
Üye ol seni müdür yardımcısı yapalım mı denmiş?
Üye ol aday öğretmensin bak, kadro alamazsın mı denmiş?
Merak ediyoruz ne denmiş de o üyeler istifa etmişler?
Hak ve adaleti ayaklar altına alarak bu tür rüşvetler mi teklif edilmiş?

The post Ali Aydın’dan Memur-Sen Başkanına Sorular appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Memur-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, toplu sözleşme görüşmelerinin yaklaşması nedeniyle daha önce de dile getirdiği bir takım izaha muhtaç önerilerle gündemimize girdi.

Ali Yalçın özetle; “Yetkili sendikaya üye olmayan memurlar sözleşme kazanımlarından yararlanmasınlar, yararlanmak istiyorlarsa yetkili sendikaya dayanışma aidatı ödesinler” diyor. 

Söz konusu çalışanların hakları olduğunda yetkili yetkisiz tüm sendikaların söylem birliği içinde olması beklenirken, yetkili sendikanın diğer sendikaları düşmanlaştırarak susturmaya çalışması ve ‘sadece benim üyelerimin çıkarları önemlidir’ yaklaşımıyla yüz binlerce memuru, kazanımlardan yararlanmak istiyorlarsa kendisine aidat ödemeye zorlamasısendikacılığın dibe vurduğunun göstergesidir.

Sendikacılığı kelle sayısı sanan anlayıştan hiçbir şey olmaz!

Toplu sözleşme görüşmelerine üye sayısı en fazla olan sendikalar katılmaktadır. Sözleşme görüşmeleri başlamadan önce sendikaların üye sayıları ve tüm iş kollarında hangi sendikaların sözleşme görüşmelerine katılacağı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından açıklanır. O sürece girdiğimiz şu günlerde Memur-Sen’e bağlı sendikaların üye sayısı olarak açık ara önde olmalarına rağmen daha fazla üyeye sahip olmak için dayanışma aidatı gibi tehditlere başvurmaları, bir anlamda memurları sendikalarına üye olmaya zorlamaları insanı utandıracak derecede rahatsız edicidir. Sendika üyeliğini kelle sayısına indirgeyen, niceliği kutsayan, üyelerini para mesabesine, sendikacılığı da korku ve tehdit araçlarıyla üye kazanma derekesine düşüren bu anlayış tüm memurları Memur-Sen üyesi yapsa ne olacak, ne değişecek?

Cemaat mantığıyla sendikacılık olmaz!

Medyada daha çok okul müdür ve müdür yardımcıları atamalarıyla gündeme gelen bahsi geçen konfederasyonun kamuda liyakatin ölümünde ciddi payı olduğunu, binlerce memurun vebalini taşıdığını biliyoruz. Cemaatçilik mantığıyla sendikacılık yapan bu anlayışın, önceki toplu sözleşmelerde ortaya koyduğu performanstan hangi kaygılarla hareket ettiği de herkesin malumu. 

2014-2015 yıllarını kapsayan toplu sözleşme görüşmelerindeki performansını hatırlatmamız yeterli olur sanırım. Hükümetin verdiği 3+3’ü kabul ettiği takdirde 223 tl zam alacakken, seyyanen 123 tl zam isteyerek müthiş bir hak mağduriyetine yol açan Memur-Sen, hükümetin oransal zam teklifini reddederek aynı zamanda enflasyon farkı ve ek ders ücretinin artışı gibi ek ödemelerin de önünü kesmişti. Memur-Sen, 30 günlük süresi ve Hakem Kurulu süreci gibi parkurları varken henüz 7. günde sözleşmeyi imzalayarak ilgili Bakanı bile şok etmişti. O zamanki Memur-Sen Başkanının hangi sâiklerle hareket ettiği mevcut pozisyonundan anlaşılıyor. Son iki sözleşmeyi imzalayan Ali Yalçın’ın da yüzde 3 buçukluk performanslarıyla selefini aratmadığı ortada.

Milyonlarca çalışanın Memur-Sen’den alacağı var!

Memur-Sen’in diğer sendika üyelerine layık görmediği ve “kazanım’’ olarak sunduğu şeyler kendi üyeleri de olmak üzere tüm çalışanlar için koskocaman bir kayıptan başka bir şey değildir. Memur-Sen dayanışma aidatı diyerek kendi sendikasının üyesi olmayanları bile haraca bağlamak istiyorsa önce kendisinden milyonlarca kamu çalışanına toplu sözleşmelerde yaşatmış olduğu kayıpların tazmin edilmesi gerekir. Kendi üyeleri de dâhil olmak üzere milyonlarca kamu çalışanın Memur-Sen’den alacağı vardır. 

Milyonlarca insanın hakkı şahsi ikballere feda edilerek yapılan sendikacılığın hesabını dünyada olmasa da adli ilahide vermek zorunda kalacak olanların konuşmalarında sürekli İslami retorik kullanıyor olmaları ayrıca üzüntü verici.

Yetkili sendikanın mücadelesi işverene dönük olmalıdır, diğer sendikalara değil!

Memur-Sen buna ek olarak kendisi dışında, diğer sendika ve konfederasyonların toplu sözleşme görüşmelerine gözlemci sıfatıyla bile katılmasının önüne geçilmesini talep ediyor. İmza yetkisi olmayan, görüş bildirmekten başka bir fonksiyonu olmayan sendikaların görüşmelerde bulunmasından bile rahatsız olan Yalçın, bunu “çok başlılığa ve sendika vesayetine son verilmeli’’ gibi antidemokratik gerekçelerle sunuyor. Son 12 yıldır tek vesayetin kendi konfederasyonu olduğunu unutmuş gözüken Yalçın’a son dört toplu sözleşme görüşmesine tek yetkili konfederasyon olarak katıldıklarını hatırlatmak gerekiyor.

‘Yasaların merhameti ile masada bulunanlar’ diyerek aşağıladığı diğer sendikalara bağlı yüz binlerce memuru yok saydığı gibi kazanım addettiği getirilerden yararlanma hakkını bile kendisi dışındaki memurlara çok gören bu anlayış, sendikacılığın itibarını yerle bir ediyor.

Sendikacılığın içi boşaltılıyor!

Yetmiyor, kamu çalışanlarının on yıllar içerisinde dişiyle tırnağıyla bir aşamaya getirdiği ve belli bir derinlik kazandırdığı sendika kavramının da içeriğini boşaltarak anlamsızlaştırıyor.

Kendilerini bir süre daha “hak mücadelesi” veriyoruz diye oyalasınlar bakalım. Allah da biliyor kul da biliyor ve kendileri bu çıkışlarında olduğu gibi alenen itiraf ediyorlar ki Memur-Sen’in mücadelesi gelinen noktada kendisi için imtiyaz talebinden başka bir şey değildir. Özgür Eğitim-Sen olarak, gücün şehvetine kapılarak kullanılan kibirli ve aşağılayıcı dilin, kul hakkı ve hak-hukuk-adalet ilkeleri gözetilmeksizin yapılan sendikacılığın motivasyonu ve gerekçesi ne olursa olsun ahlakta, vicdanda, dinde yeri olmadığını belirtiyor ve ekliyoruz:
Sendikal mücadele hak ve özgürlük mücadelesidir. Bir imtiyaz arayışı değildir.

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu

The post Sendikal mücadele bir hak ve özgürlük mücadelesidir! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.