Pekala yanlış, tartışmalı kararlar alınabilir. Bir takım hesap hatalarına düşülebilir. Burada kararların doğruluğu veya yanlışlığından öte bir durumla karşı karşıyayız artık.

Bir hafta önce söylediğini ortada alınan kararın seyrini doğrudan etkileyecek sıra dışı şeyler söz konusu değilken, anlık kararlarla rotanın tersi istikametinde yeni hükümlerin ihdas edilmesidir problem. Birkaç gün önce A kararını tercih etmişken birkaç gün sonra birden bire B kararını tercih etmemizin anlamı olabilir mi? Üstelik alınan kararların tamamı kamuoyuna açıklanırken aynı klişe cümlelerle aktarılıyor: “A, B, C planlarımız var, her türlü senaryoya hazırlıklıyız, tüm simülasyonlar yapıldı.”

Bu tarz gelgitler içinde salınan bir kamu politikası olabilir mi? Devletin her tür veriye sahip olduğu, salgının seyrinin anlık olarak takip edildiği ve seyrine ilişkin bilgi sahibi olunduğu ve üstelik Sağlık Bakanlığı ve Bilim Kurulu gibi yapıların da görüş ve değerlendirmeleri ile yükü ve sorumluluğu sizin üzerinizden aldığı bir ortamda birbiri aleyhine kararların çok yakın süreler içinde alınıyor olması, hem MEB’in yönetsel becerisindeki zafiyete, hem de eğitim kamuoyunun bu zafiyeti giderecek bir olgunluktan, yetkinlikten yoksun olduğuna işaret ediyor.

Ne demek bu?

Birincisinden başlayalım: Ekim ayının başında kademeli şekilde yüz yüze eğitime geçeceğinin kararı verildi. Yaklaşık bir ay sonra öğrenciler bir haftalık ara tatile girerken Milli Eğitim Bakanı tatil dönüşü tüm kademelerimizle yüz yüze eğitime geçmeyi umduklarını dile getirerek toplumun algısını bu yönde bir beklentiye soktu. Henüz tatil bitmemişken birinci dönemi uzaktan eğitimle kapatıcılığı açıklamasını yaptı sayın Bakan. Gelgelelim aynı açıklamada hiçbir gereği yokken 4 Ocak gibi bir tarih ve en az bir yazılı ve öğrencilere basılı karne verme gibi somut uygulamalardan bahsetti. Bakanlığı, okulları ve öğretmenleri ve şüphesiz öğrenci ve ailelerini belirli uygulamalar üzerinden yükümlülük ve beklenti altına sokan açıklamanın üzerinden bir ay geçmişken üstelik bu yönde büyük bir emek ve gayret sarf edilmişken yüz yüze sınavların ertelendiği açıklaması geldi. Kendi inandırıcılığını sabote etme anlamına gelen bu yönetim sadece kendisini itibarsızlaştırmıyor, aynı zamanda eğitim alanını, çalışanlarını da bir anlamsızlık, değersizlik girdabına sürüklüyor.

MEB’in bu zafiyetinin net bir şekilde önümüze getirdiği bir başka husus ise Türkiye’deki eğitim kamuoyunun son derece yetersiz ve düşük bir profile sahip olması hususudur. MEB’in bu kadar savruk olmasında, iş ve işlemlerini bu kadar anlık ve keyfe keder yürütmesinde bu düşük profilin doğrudan payı var. Zira MEB’in savrukluğuna direnç gösterecek, onu nitelikli bir kamusal tartışmayla yargılayacak ve şüphesiz bu koşullarda neyin yapılabileceğine ilişkin bir seçenekler dizgesi ile karşı karşıya getirecek bir varlık yok, bir ilişki ağı yok. Sivil toplum örgütleri, sendikalar, basın, akademi neye karşılık geldiği belli olmayan bir homurtuyla rahatsızlığını açık etmeye çalışıyor ancak içeriği belli olmayan bir rahatsızlık ne rahatsız olunan durumu düzeltme becerisini gösterebiliyor o ne de düzeltme pozisyonunda olanlara bir hayrı dokunuyor.

Bu homurtu ancak rahatsızlıklarını bu şekilde dile getirmek durumunda olanların hastalığına, konuşma yeteneğinden yoksun amorf bir varlık oluşuna işaret eder en çok. Byung-Chul Han’ın günümüz dünyasındaki bu genel hale ilişkin tanımlaması “pürüzsüzlük” idi. Bu kadar pürüzsüz olunduğunda MEB’in bir oyana bir bu yana salınmasında da doğal olarak tuhaflık bulunmuyor.

Ali Aydın/ Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri

Milat/29.12.2020

The post Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın MEB’deki Tutarsızlıkları Değerlendirdi appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Kovid-19 salgını nedeniyle mart ayı itibarıyla okulların tatil edildiği günden beri milli eğitim tarihinde daha önce hiç tecrübe etmediğimiz bir süreci yaşıyoruz.

Haziran ayına kadar olan aşama bir şekilde atlatıldı, meydana gelen aksamalar da yabancı olunan bir süreç yaşandığı için tolere edildi ve yaz tatiline girildi. Tatil süresince de sık sık tüm hazırlıkların tamamlandığı bilgisi verildi.

A, B ve C seçeneklerinin hepsine hazırlıklı olduğumuz, olası tüm koşullara göre planlamamızın hazır olduğu söylendi.

Sayın Bakan’a göre okula yarın dönmeye de hiç dönmemeye de hazırlıklıydık.

Ancak yaz döneminin ardından okulların açıldığı 24 Ağustos’tan beri görüyoruz ki yeni dönemin uzun bir süre bu koşullarda geçeceği öngörülmesine rağmen ciddi bir hazırlık yapılmamış.

MEB şu an her konuda büyük bir kafa karışıklığı yaşıyor!

En büyük tartışma ek ders ücretleri konusunda yaşanıyor ve şu an hiçbir öğretmen ek ders alıp almayacağı konusunda net bir fikre sahip değil.

Konuyla ilgili yayınlanan resmi yazılar anlaşılmaktan uzak bir dille, muğlak ifadelerle yazılıyor!

Günlerce yazıda ne denmek istendiği tartışılıyor. Yazıdan, ek ders alınamayacağı gibi bir sonuç çıkarılırken Sayın Bakan TV’lere çıkıp herkes ek dersini alacak deyiveriyor.

Aynı şekilde telafi sürecinden beri yapılmakta olan, öğretmenlerin uzaktan eğitim verirken aynı zamanda okula gidip gitmeyecekleri tartışması hala çözülebilmiş değil.

Üç haftalık telafi dersleri döneminde yayınlanan resmi yazıda ne söylendiği bir hafta kadar tartışıldıktan sonra öğretmenlerin okula gitmesi gerektiği sonucuna varıldı ve öğretmenler kimi okullarda haftada bir gün, kimi okullarda her gün okula gittiler. Bazı okullar ise öğretmenini okula hiç çağırmadı.

Bu konudaki muğlaklık ve kafa karışıklığı halen devam ediyor.

21 Eylül itibarıyla normal eğitim sezonu başladı ve ana sınıfları ile ilkokul birinci sınıflar dışında uzaktan eğitime devam kararı alındı. Fakat ekran başında ders veren öğretmenin aynı zamanda okula da gidip gitmeyeceği konusu belirsizliğini korumaya devam ediyor. Okulların büyük kısmı haftalık canlı ders programını verdiği öğretmeni boş gününde okula çağırıyor. Öğretmenler sabah 9.00’da gittikleri bomboş okulda öğlen 13.00’e kadar hiçbir iş yapmadan oturup evlerine dönüyorlar. Giriş ve çıkış imzaları atılıyor, gelmeyene işlem yapılıyor. Hiç kimse okula neden gittiğini, ne amaçla üç dört saat okulda bekletildiğini bilmiyor.

Canlı ders konusunda da kimi okullar öğretmene hafta sonu da dâhil tüm güne yayılmış ders programları vererek her sınıfa tek tek ders verdirirken kimi okullar şube birleştirmesi yapıyor. Hatta bazı okulların idarecileri EBA ile yetinmeyip öğretmenine hem EBA hem de Teams, Zoom veya Meet gibi programlar üzerinden ders tanımlıyor. Bazı okullar yoklamayı zorunlu tutarken bazıları yoklama yapmaya gerek duymuyor. Yine bazı okullar öğretmenden, canlı dersi yaptıktan sonra okula gidip ders defterini yıllık plana uygun şekilde doldurmasını istiyor.

Yukarıda verdiğimiz örnekler gibi pek çok konuda okullarda belirsizlik hüküm sürüyor.

Çözümü çok basit olan meseleler sorun yumağı haline gelmiş durumda!

Ortada açık, anlaşılır, iyi bir Türkçe ile yazılmış net bir resmi yazı olmadığı için okullarda kaos yaşanıyor!

MEB’de kimin ne dediğinin anlaşılamadığı büyük bir uğultu hâkim!

İdareciler herhangi bir soruşturmaya maruz kalmamak için yoğurdu üfleyerek yemeyi tercih ettiğinden anlamı ve amacı olmayan absürt uygulamalarla, öğretmenleri inanmadıkları şeyleri yapmaya zorluyor.

Maksat kâğıt üzerinde her şeyin nizami olarak yapıldığını belgelemek!

Oysa devlet yönetimi ciddiyet gerektirir. Gerekli planlama ve hazırlıklar yapılır ve sahadaki tüm unsurlar üstüne düşeni herhangi bir karmaşa yaşamadan yerine getirir. Yapılan her iş ve işlem de bir boşluğu doldurmak, ihtiyacı karşılamak, açığı kapatmak için yapılır. 

İdareci neyi, ne için istediğini bilmiyor, onun zevahiri kurtarmaya yönelik amaçsız ve hedefsiz işlere zorladığı öğretmen de inanmadığı, anlamı olmadığını düşündüğü bir şeyi yapıyor.

Anlamlı bir sonucun çıkmasının beklenemeyeceği bu ilişki biçimi ve pratik, okul idarecilerini de öğretmeni de yoruyor.

Yaptığı işin anlamsızlığını, önemsizliğini idrak eden bir insanın bu işlerle sarmalanması açık ki kendisiyle, kurumuyla ve muhatap olduğu öğrencileriyle ilişkisini aşındırır, saygınlığına halel getirir.

MEB’in bünyesinde boy veren bu kaotik ortam ve beraberinde gelen bahsettiğimiz ilişki biçimi güven kaybına uğrayan MEB’i de itibarsızlaştırmaktadır.

Bu düzenekten ve karmaşadan geleceğimize umutla bakmamızı sağlayacak bir nitelik beklemek beyhudedir!

Maalesef ”mış gibi” yapılan uygulamaların herkes tarafından görüldüğü, kabullenildiği ve normalleştirildiği bir vasatta ne yapılan işe, ne işi yapana, ne de işi uhdesinde tutan bakanlığa saygı duyulur.

Ali Aydın / Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri

The post Ali Aydın: MEB her konuda büyük bir kafa karışıklığı yaşıyor! appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Koronavirüs salgını nedeniyle milyonlarca öğrenci okullar kapalı olduğu için uzaktan eğitim sistemiyle eğitim ve öğretim hayatını sürdürüyordu. Pazartesi sabahı milyonlarca öğrenci ders başı yapacakken Eğitim Bilişim Ağı (EBA) sistemi çöktü. Öğretmen ve öğrencilerin giriş yapmak istediği sistem “çok kalabalık” uyarısı verdi. Öğretmenlerin de sisteme girememesi üzerine online eğitim durdu.

EBA Yeni Yayın Dönemi Tanıtımı’nda konuşan Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk yeni döneme hazırız mesajı vermişti. Selçuk “Dünyanın en iyi dijital eğitim altyapısını kuruyoruz. Çok iddialı olarak söylüyorum. Uzaktan eğitimde dünyadaki 3-5 ülkeden bir tanesi Türkiye. Bu hizmetin genişleyerek yüz yüze eğitime geçildiğinde de sürekli biçimde devam edeceğinin müjdesini vermek isterim” ifadelerini kullanmıştı.

EBA’nın çökmesinin ardından ise basın mensuplarının sorularını cevaplayan Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk şöyle konuştu: “Öncelikle EBA’daki yoğunluktan söz edeyim. Bu bizim için mutlu bir edici bir haber çünkü inanılmaz bir talep var. Bu özellikle yüz yüze eğitimin başladığı günlerde büyük bir sıçrama oldu. Teknik arkadaşlarımız konuyla ilgili çalışıyorlar. Dünyanın bütün büyük sitelerinde kimi zaman duraklıklar aksaklıklar oluyor. Belli bir süre sonra bunlar gideriliyor. Şu anda da arkadaşlarımız bu çalışmanın içindeler. Bu altyapı giderek daha da güçlenecek. Bu talebi karşılanması için tüm çalışmaları yapıyoruz, yapmaya devam edeceğiz. EBA destek merkezlerinin yarım saat öncesi itibariyle 8 bin 668, akşam kadar 9 bin olur sanırım. Oralarda çok daha rahat erişim olacak.”

***

Birincisi; biz ısrarla olağandışı bir süreci olağanlaştırmaya çalışıyoruz. Tüm dünyada salgın nedeniyle olağandışı bir süreç yaşanıyor: Karantina uygulamaları, gündelik hayatta başvurulan kısıtlamalar, çalışma sürelerine ilişkin düzenlemeler, okulların kapatılması…

Hepsi yaşanan bu olağandışılığın neticesinde atılan adımlar. Uzaktan eğitim ve bunun MEB bünyesindeki platformu olan EBA maalesef olağandışılığı sona erdirip bizleri bir an önce olağan olana ulaştırılacak sihirli bir platform olarak görülmeye başlandı. Bu hem pandemi öncesindeki eğitim gerçeğimiz hem de pandemi sonrasında eğitim sürecinin yönetilmesi ile ilgili olumsuz bir durumun içine bizleri soktu. İki gündür EBA’da yaşanan aksaklık bunun sadece teknik altyapı ile ilgili kısmına dairdir. İfade edilmeyen kısmı ise çok daha önemlidir.

İkincisi; EBA çökmeseydi, teknik altyapı aynı anda sisteme yapılan çoklu girişi kaldırabilecek bir seviyede olsaydı da sorun devem edecekti. Çünkü uygulamaya konulan uzaktan eğitim modelinin öğretmen, öğrenci ve velilerin teknik donanıma sahip olup olmamaları ve zaman planlaması ile ilgili sıkıntıları dikkate almadığı görülüyor.

Mesela bir ilkokul öğretmenisiniz. Bakanlık tarafından öğrencileriniz için EBA dışında, farklı bir uygulama ile 30 saatlik canlı ders oluşturmanız talep ediliyor. İki çocuğunuz var. Onlar da kendi öğretmenleri ile 30’ar saatlik canlı ders saatini dolduracaklar. Sizin ve çocuklarınızın haftalık olarak 90 saat internette bulunmanız demek bu. Bu 90 saat çakıştığında evinizde birden fazla bilgisayarın bulunması gerekecek. Aynı anda sisteme gireceğiniz için sistemin kapasitesi bu durumu Sayın Bakanın dediği gibi kaldırabilecek bir noktaya gelse bile kullanmış olduğunuz ev internet paketinizin takati buna yetecek mi orası meçhul.

Tamam, öğretmen değilsiniz. Velisiniz. Üç çocuğunuz var farklı kademelerde ya da aynı kademede olsalar bile farklı sınıf ve okullarda. İnternet paketi+3 bilgisayar, buna hazırlıklı mısınız? Kaç kişinin evinde eli yüzü düzgün bir bilgisayar vardır? Peki, evinde birden fazla bilgisayarı olan kaç kişi vardır?

Üçüncüsü; şöyle bir itiraz gelebilir: EBA destek noktaları oluşturuldu. İsteyen veliler öğrencileri oraya yönlendirerek EBA’ya erişim sağlayabilirler. İyi de öğrenciler okula EBA destek noktasına ulaşmak için geleceklerse ve saatlerce orada bulunacaklarsa yüz yüze eğitim neden yok diye düşünülmez mi? Yüz yüze eğitim salgın açısından taşıdığı risk yüzünden durdurulmuştu. EBA destek noktalarına gelen öğrenciler önlemler alınmış olsa bile risk altında olmayacaklar mı?

Dördüncüsü; canlı dersler şu ana kadarki dönütlere bakıldığında düşük öğrenci katılımı ile gerçekleşiyor. Bunun sebepleri arasında ailelerin büyük çoğunluğunun canlı derslere katılım için gereken donanımdan yoksun olmaları gösterilebilir. 2-3 öğrenci katılımı ile ilkokullar için haftalık 30, ortaöğretim için ise 30’un da üstü ders saatleri ile gerçekleşecek canlı dersler yerine yaygınlığı itibariyle erişebilirliği ve kullanımı çok daha kolay olan televizyon yayınları ön plana çıkarılmalı.   

***

Uzaktan eğitimin salt teknik boyutunun öne çıkarılarak yapılması ve değerlendirilmesini sakıncalı buluyorum. Mesele MEB ile başlayıp onunla bitmiyor. 20 milyon öğrenci bir milyon öğretmenden söz ediyoruz. Aileler de dikkate alındığı zaman neredeyse tüm Türkiye’nin içinden olduğu bir süreç bu. Bu süreci nasıl yönettiğimiz çoğu zaman içeriğin kendisinin önüne geçiyor ve içerikten daha önemli hale gelebiliyor. Dolayısıyla ister ihtimam gösterilen ister ihmal edilen olsun, süreçte her bir adımımız asıl vaziyetimize ışık tutuyor.

Ali Aydın / Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri

Milat / 23.09.2020

The post Ali Aydın MEB’in uzaktan eğitim uygulamasını değerlendirdi appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Mursi’nin ve İhvan’ın Mısır’da maruz  kaldığı zulüm nasıl bir dünyada yaşadığımızın dramatik bir resmi aslında. Küresel çetelerin ve onların yerli işbirlikçilerin halklara reva görüdükleri zulüm bugüne kadar kaç cana, kaç hayata mal oldu?

Oysa ki bu insanlar hiçbir zaman hakları olmayan bir şeyi istemediler. Ne bir imtiyaz ne bir iltimas talep ettiler. Yok sayılan, çiğnen hakları için konuştular. İnsan olmanın onuru ve haysiyetini yüceltmek için koşturdular. Neredeyse 100 yıl bunun mücadelesini vererek bugüne geldiler.  Düşe düşe geldiler, öle öle geldiler… Hasan El Bennalar ile öldüler, Abdulkadir Udehler ile öldüler, Seyyid Kutuplar  ile öldüler…

Ve hâlâ ölüyorlar…

Mazlumların tüm dünyada maruz bırakıldığı bu ve benzeri zulümler, zalimlerin zalimliklerini bizlere gösterdiği kadar onların zulmü karşısında yaşadığımız acziyet ve çaresizliğimizi de bize gösteriyor. Kanımıza en çok bu dokunuyor! Bizi en çok bu yaralıyor!

Evet Mursi öldü; peki biz yaşıyor muyuz sahiden?

Yaşamak, biyolojik hayatın devamından çok daha öte bir manaya karşılık geliyorsa eğer, yaşadığımızı söyleyebilir miyiz?

Mursi 6 yıl Sisi’nin zindanlarındaydı; onu kurtaramadık! Kurtaramazdık da zaten! Çünkü kendini kurtaramayanların bir başkasını kurtarması olanaksızdır!

İslam âlemi olarak kurtuluşu ya imkansız ya da birkaç kişinin göstereceği performans ile çabucak gerçekleşecek bir şey olarak görüyoruz. Böyle görmenin ve göstermenin getirisi olduğunu görenler ve ona göre bu konumlanışa ram olanlara değil sözümüz.

Küresel emperyalistlerin, finans oligarklarının, ülkeleri satranç tahtası, halklarını ise piyon olarak görenlerin varlığı aşikâr…  Onların varlığını, oyunlarını bilmek önemli… Ne var ki oyunlara gelmemek de hayati!

Oyuna gelmemek için ne yapacağız?

İnancımız ile mütenasip bir yücelikte olmayan halimiz ortada! Bir taraftan yüksek bir ahlaktan söz ediyoruz diğer yandan en sefil ahlaksızlıklara kılıf arıyoruz.

Bu yolda dönenler olabilir, mum gibi sönenler olabilir… Ne var ki ümmet, istikamet üzere olmayı her şeyin önüne koyacak bir tutarlılıkta olmalı. Kendimize de mazlumlara da dokunacak olan hayrımız, işte bununla mukayyet!

Bu ne demek?

Evvela doğruyu konuşmak demek. Müslümanlar olarak kendimize alıcı gözle bakmayı öğrenmiş olmamız demek!

Hiç kimsenin kariyer yolculuğuna refakat etmek gibi bir mükellefiyetimiz yok. Olmamalı! Hiç kimsenin heva ve heves vadilerinde kayboluşuna gerekçe üretmek gibi bir derdimiz yok. Olmamalı!

Biz, istikametimizin mahkûmuyuz!

Yola çıktıklarımızın kimi bahçelerin güzelliğine, kimi kendilerine sunulan ikramların lezzetine kanmış olabilir.  Ümmet uçmaya devam etmeli, aslolan bu! Derdimiz de tasamız da bu!

Halimiz biraz da Simurg’un hikâyesine benziyor aslında.

Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan Simurg, Bilgi Ağacı’nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş. Kuşlar, Simurg’a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da Simurg’u bekler dururlarmış. Ne var ki, Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda umudu kesmişler. Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü Simurg’un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg’un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte Simurg’un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler. Ancak Simurg’un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kaf Dağı’nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş. Önce bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp… Papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş (oysa tüyleri yüzünden kafese kapatılmış)… Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış… Baykuş yıkıntılarını özlemiş, balıkçıl kuşu bataklığını…

Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış. Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen altıncı vadi “şaşkınlık” ve sonuncusu yedinci vadi “yok oluş”ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş… Kaf Dağı’na vardıklarında geriye 30 kuş kalmış. Simurg’un yuvasını bulunca öğrenmişler ki; “Simurg=30 kuş” demekmiş. Onların hepsi Simurg’muş. Her biri de Simurg’muş.

Müslümanlar olarak her birimiz birer Simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız. Mursi’yi kurataramadığımız gibi kendimizi de kurtaramayacağız! Bu halimiz değişmedikçe Mursilerin kaderi de değişmeyecek maalesef!

Kendi gökyüzümüzde kanat çırpmayı, istikamet üzere uçmayı öğrenmeliyiz…

Şehidimize tekrar rahmet diliyorum…

Biz, onun dik duruşunun eğilmeyen başının mahcup şahitleriyiz…

Ali Aydın – Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri

The post Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın: Mursi öldü; peki biz yaşıyor muyuz ? appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü Hatay’ın Erzin ilçesinde oturan bir ailenin 5 çocuğunu aileden alarak yurtlara yerleştirdi ve okula kayıtlarını yaptırdı. Gerekçe de “kendimiz eğitmek istiyoruz” diyen ailenin çocuklarını okula göndermemesi olarak gösterildi.

Kurumun hazırladığı rapor doğrultusunda Erzin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce çocuklar Zehra (14), Zeynep (13), İzzet (11), Rukiye (7) ve Rabia (5) kardeşler hakkında 30 Ocak’ta bakım tedbiri kararı alındı. Koruma altına alınan 5 kardeş, yaşları ve cinsiyetlerine göre, Sosyal Hizmetler Müdürlüğü’nün bakım yurtlarına yerleştirilip, okullara kayıtları yaptırıldı.

Anne Sümeyra Algül ise çok zor durumda olduklarını belirterek, “Bir an önce çocuklarıma kavuşmak istiyorum, çocuklarımı versinler. Merhamet kalmamış, 5’ini birden götürdüler. Her gidişimde çocuklarımı görüyorum, seviniyorum ama gelirken boynu bükük evime dönüyorum. Son gördüğümde ‘bizi götür’ diyen çocuklarım ağladıkça ben de ağladım. Ne olur çocuklarımızı geri verin” diye konuştu.

Özgür Eğitim-Sen Genel Başkanı Abdulbaki Değer: Öğrenim Özgürlüğünü gündeme almalıyız

Konuyla ilgili olarak Özgür Eğitim-Sen Genel Başkanı Abdulbaki Değer bir açıklama yaptı. Değer açıklamasında;

“Türkiye’de devlet tekelinde verilen eğitimin öncelikle bir velayet ilişkisini öngördüğünü görmemiz gerekiyor. Devlet aileye çocuklarına kötü bakıyorsun, fiziksel, sosyal, psikolojik yönden ihmal, istismar ediyorsun demiyor. Çocuklar ebeveynelerinden önce devletin çocuklarıdır deniyor burada. Zorunlu eğitimi, devlet tekelinde eğitimi bu açıdan tartışmalıyız. Meseleyi Anayasa’da belirtildiği şekilde ‘eğitim hakkı’ ile sınırlayan bakış çok daha önemli olan ‘öğrenim özgürlüğü’ bahsini gündemden kaçırıyor.” , dedi.

Bu bir akıl tutulmasıdır

Abdulbaki Değer açıklamasını şöyle sürdürdü:  “Eğitim görmek şüphesiz önemlidir ve her bireyin erişiminin önündeki engeller kaldırılmalıdır. Ancak bundan çok daha önemlisi eğitime erişimi sağlanan bireyin ne tür bir eğitime muhatap kılındığıdır. Bu muhatap kılınmada devletten kıyas kabul etmez ölçüde daha fazla ve daha önce söz sahibi olan ailenin taleplerine, beklentilerine, hassasiyetlerine, önceliklerine değer verilip verilmediğidir. Çocuğunun hangi yaşta, hangi kıyafetle, hangi okula, hangi saatlerde geleceğine hangi öğretmenden, hangi konuları, ne şekilde öğreneceğine devletçe karar verilen bir uygulamaya hayret etmek yerine anne-babasının elinden çocukları alan devletin uygulaması yerinde görülüyor. Bu bir akıl tutulmasıdır. Bu hadise devlet-toplum ilişkimizin içkin kodlarını yansıtması açısından hayati önemdedir. Modern devlet ile toplum arasındaki ilişkinin başlangıcında ihdas edilen vesayet ilişkisinin nasıl işler halde olduğunun somut kanıtıdır.”

Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın : Ailenin dağıtılması kabul edilemez!

Haber ile ilgili görüşünü aldığımız Özgür Eğitim Genel Sekreteri Ali Aydın ise ailenin talebinin temel hak ve hürriyetler açısından son derece meşru olduğunu belirtti. Aydın;  “Temel hak ve hürriyler açısından son derece meşru bir talebin ailenin dağıtılmasını, cezalandırılmasına vardıracak şekilde ele alınması hiçbir şekilde kabul edilemez. Devletin, eğitim tekeline karşı dile gelen bir itiraza dönük bu hamlesi mevzuyu tek iktidar olma, otoritesine şerik ve itiraz kabul etmeme şeklinde gördüğü ve değerlendirdiğinin göstergesidir. Aile bu tarz talepleriyle devlet tarafından rakip hatta düşman olarak kodlanmıştır.” ,dedi.

Zorunlu eğitim üzerinden insanlıkdışı uygulamalar yürütülüyor

Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın ; “Bu hadise basit bir adli vaka olarak değerlendirilmemelidir. Bu dava devlet-toplum ilişkimizin çarpık karakterinin çıplak bir yansımasıdır. Hadisenin kabul edilmesi mümkün değildir. Küçücük çocukların, makul bir gerekçe olmadan ailelerinden koparılıp alınması ne pedagojik açıdan ne de insani açıdan savunulamaz. Zorunlu eğitim, devlet tekelinde eğitim, eğitim hakkı gibi fasıllar üzerinden insanlıkdışı bir uygulama yürütülüyor dünya ölçeğinde. Bu uygulamayı sorgulamak çiğnenen hak ve özgürlükleri savunmak hepimizin görevidir. Bu açıdan zorunlu eğitimin, devlet tekelinde eğitimin sakıncalarına kurulduğu günden bu yana dikkat çeken Özgür Eğitim-Sen olarak çocukların hiçbir şart ileri sürülmeden bir an önce aileye teslim edilmesini talep ederken aynı zamanda bu vahim olay üzerinden kamuoyuna da meseleyi yaslandığı arkaplan ile birlikte behemehal tartışmanın zaruretini hatırlatıyoruz.”

The post ÖZGÜR EĞİTİM-SEN: ÇOCUKLAR DEVLETİN Mİ AİLENİN Mİ? appeared first on Özgür Eğitim-Sen.

“Ağızlarından ‘özgürlük’, ‘demokrasi’, ‘insan hakları’ cümlelerini düşürmeyenler, ‘herkese saygılıyız’ diyerek ekranlar karşısında şirinlik yapanlar, 31 Mart seçimlerinden sonra bazı belediyeleri aldıktan sonra üyelerimize şiddetin, baskının, yıldırmanın, mobbing’in alasını yapıyorlar. Daha mazbataları bile verilmeden üyelerimize istifa baskısı yapıyorlar. “

Memur-Sen ve Eğitim Bir-Sen Başkanı Ali Yalçın‘ın bu açıklamalarından sonra Özgür Eğitim-Sen Genel Sekreteri Ali Aydın sosyal medya hesabından Ali Yalçın’a cevaplandırması için çarpıcı sorular yöneltti.

Ali Aydın‘ın Milli Eğitim Bakanlığı personel rejiminde bir vesayet odağı haline gelen Eğitim Bir-Sen‘in MEB bünyesindeki konumuna atıf içeren soruları şöyle:

Mesela nasıl istifa ettirilmiş üyeleriniz?
Üye ol mülakat kolay, hallederiz mi denmiş?
Üye ol seni müdür yapalım mı denmiş?
Üye ol seni müdür yardımcısı yapalım mı denmiş?
Üye ol aday öğretmensin bak, kadro alamazsın mı denmiş?
Merak ediyoruz ne denmiş de o üyeler istifa etmişler?
Hak ve adaleti ayaklar altına alarak bu tür rüşvetler mi teklif edilmiş?

The post Ali Aydın’dan Memur-Sen Başkanına Sorular appeared first on Özgür Eğitim-Sen.