Yoksulluk Derinleşiyor!

Mayıs ayı enflasyon verileri açıklandı.

Buna göre yılın ilk beş ayında enflasyon yüzde 16,61’e ulaştı.

Hatırlanacağı üzere hükümet, 2026 yılı için enflasyon hedefini önce yüzde 16 olarak açıklamış, ardından bu oranı yüzde 24’e revize etmek zorunda kalmıştı.

Daha yılın yarısına gelmeden ilk beş aylık enflasyonun yüzde 16,61’e ulaşması, ekonomik yönetimin öngörülerinin ne kadar isabetsiz olduğunu bir kez daha gözler önüne sermiştir.

Bugün itibarıyla kamu çalışanları ve emeklilerin maaşlarında yüzde 5,05 oranında enflasyon farkı oluşmuştur. Ancak asıl mesele bu farkın kendisinden çok daha büyüktür.

Çünkü çalışanların ve emeklilerin alım gücü aylardır sistematik biçimde aşındırılmakta, ücretler enflasyon karşısında bilinçli bir tercihin sonucu olarak değersizleştirilmektedir.

Türkiye’de artık istisnai bir durum değil, kalıcı bir yoksullaştırma politikasıyla karşı karşıyayız.

Çalışan üretiyor, ülke büyüyor deniliyor; fakat ortaya çıkan refahtan emekçiler pay alamıyor.

Buna karşılık hayat pahalılığı her geçen gün daha da ağırlaşıyor, temel ihtiyaçlara erişim zorlaşıyor, milyonlarca insan emeğinin karşılığını alamadan yaşam mücadelesi veriyor.

Gelinen noktada kamu çalışanları, emekliler ve sabit gelirli kesimler adeta enflasyona karşı korumasız bırakılmıştır.

Maaş artışları daha cebe girmeden erimekte, ücretliler her ay biraz daha yoksullaşmaktadır. Hükümet ise yaşanan bu gerçekliği çözmek yerine rakamlarla, hedeflerle ve söylemlerle örtmeye çalışmaktadır.

Oysa gerçek hayat, istatistik tablolarında değil; market raflarında, kira sözleşmelerinde, faturaların üzerinde ve mutfak masasında yaşanmaktadır.

Bugün Türkiye’de gelir adaletsizliği derinleşmekte, çalışanlar yoksulluk sınırının çok altında bir yaşama mahkûm edilmektedir.

Emekçinin alın teri değersizleştirilirken, fedakârlığın yükü sürekli aynı kesimlerin omuzlarına bırakılmaktadır.

Bunun adı ne ekonomik zorunluluktur ne de geçici bir sıkıntıdır.

Bunun adı, emek gelirlerinin sistemli biçimde aşındırılmasıdır.

Bizler, kamu çalışanlarının ve emeklilerin her geçen gün daha fazla yoksullaştırıldığı bu düzeni kabul etmiyoruz.

Bu nedenle hükümete çağrımız açıktır:

Kamu çalışanlarının ve emeklilerin tüm kayıpları derhal telafi edilmelidir.

Maaşlara gerçek enflasyonun üzerinde refah payı eklenmelidir.

Enflasyon farkları altı ayda bir değil, aylık olarak ücretlere yansıtılmalıdır.

Vergi ve ücret politikaları çalışanları koruyacak şekilde yeniden düzenlenmelidir.

Emekçilerin yaşadığı geçim krizini görmezden gelen anlayış terk edilmelidir.

Açlıkla mücadele eden insanların olduğu, çalışanların yoksulluk sınırının altında yaşamaya zorlandığı, gelir adaletsizliğinin derinleştiği bir ülkede ne toplumsal huzurdan ne de güçlü bir gelecekten söz edilebilir.

Kamu çalışanlarının kaybı yalnızca onların kaybı değildir. Bu ülkenin öğretmeni, akademisyeni, memuru, teknik personeli ve tüm nitelikli insan kaynağı yoksullaştırıldığında Türkiye de yoksullaşmaktadır.

İnsanını koruyamayan bir düzenin geleceğini koruması mümkün değildir.

Özgür Eğitim-Sen Yönetim Kurulu