Özgür Eğitim-Sen

Milli Eğitim Bakanı’na çağrı

25.11.2016
A+
A-
Milli Eğitim Bakanı’na çağrı
 
 
 RASİM OZAN /TAKVİM
Özgür Eğitim Sen’in açıklaması önemli. Bugün de aynen devam ediyoruz… Bugünkü eğitim sisteminde tanıdıkları devreye sokarak veya “yüksek” meblağlı bağışlarda bulunarak çocuğunuzu istediğiniz öğretmene vermeniz mümkün olabilir.
Sadece mümkün olabilir.
Çocuğunu yetiştirecek insanı seçememek hangi değerle bağdaşır?
Kaderinize boyun eğdiniz ve çocuğunuzu “bir” öğretmene verdiniz. Sene sonunda çocuğunuzun beklenen başarıyı gösteremediğini gördünüz. Sorumlu tutulan öğretmen değil öğrenci ve ailedir.Öğretmen bakanlığa karşı sorumludur. Hizmeti sunan bakanlık aynı zamanda denetim faaliyetini de yürütmektedir.
Başarısız olduğu için ceza almış veya bazı hakları sınırlanmış öğretmene rastlamamamızın sebebi, denetim faaliyetinde hizmeti alanların yok sayılmasıdır.
Bakanlığın yapmış olduğu denetimler bir çeşit mesleki dayanışmaya dönüşmüştür. Sihirli cümle ise “kimsenin ekmeğiyle” oynamamaktır.
Denetimler yapılır ve öğretmen puan ortalamaları 80 puandan aşağı değildir. Böylece kimsenin ekmeğiyle oynanmış olmaz.
Öğretmenlerin ceza aldıkları konular genellikle dini, etnik ve politik konulardır. Öğrenci puan ortalaması ise öğretmen puan ortalamasıyla kıyaslanamaz bile. Bu kadar başarılı öğretmenlerin bu kadar başarısız öğrencileri nasıl olur sorusu nedense hiç sorulmaz. Çocuklarınızın gelecekleri, birilerinin ekmeğine kurban edilir ve siz hiçbir şey yapamazsınız.Yapmaya kalksanız bundan çocuğunuz zararlı çıkar. Neticede okul başarı puanı, hem liseye hem de üniversiteye girişte çok belirleyicidir. Kafası kızan öğretmen çocuğunuzun not ortalamasını bozabilir. Yazılı sınavların az çok belli kriterleri varsa da, ortalamayı direkt etkileyen performans notlarını belirleme hakkı sadece öğretmene aittir. Bu durumun mahsurlarını burada uzun boylu tartışmak mümkün değildir.
Herkesin bildiği temel ölçüleri göz önüne sermek sanırım yeterlidir.
Sonuçta sadece bakanlığa hesap veren, öğrenci başarısızlığından etkilenmeyen ve vereceği puanlarla öğrencinin istikbalini etkileyen bir öğretmen gerçeğiyle karşı karşıyayız ve öğretmenin suyundan gitmek menfaatimiz icabıdır.
İmtiyaz dediğimiz şey bu işte!
Bu şartlarda tartışan, kendine güvenen, görüşlerini çekinmeden söyleyebilen öğrenci yetiştirmek nasıl mümkün olur?
 
OKUL İDARECİLERİ NASIL SEÇİLİR? 
Son şekliyle idareci olmanın ilk şartı sınavda başarılı olmaktır.
Yazılı sınavda Türkçe, İnkılap Tarihi, Genel Kültür, Eğitim bilimleri, Milli Eğitim Mevzuatı vb. alanlardan sorular sorulur.
Sınav tutkunu biri, evine kapanıp çok yüksek bir puan alıp, sıralamaya girip bir okula müdür yardımcısı olabilir.
Sonra müdür başyardımcısı ve müdür olur.
Sistem aynı. Sınav tutkunlarına karşı korunmasızız. Ruh sağlığı bozuk, mesleki dayanışmayla ancak öğretmenlik yapan sorunlu biri yazılı sınavlarda aldığı puanlarla yönetici olabiliyor…
İşin komik ve acıklı yanı ise bir öğretmen sendikasının bu sınavları üyelerine kazandırmak için çok büyük bir çalışma içine girmesi. O sendikanın idareci sınavları için yayınladığı kitaplar neredeyse yok satıyor. Bakanlıkta çekinmeden bu sendikayı destekliyor. İyi çocuklar.
Milli Eğitim Bakanlığı, bütün sendikalara eşit mesafede duracağını gösteren adımları atmak zorundadır. Aksi halde demokrasinin yokluğundan şikayet etme hakkımız olmaz.
Sınavla işbaşına gelenler tıpkı öğretmenlerde olduğu gibi sadece bakanlığa karşı sorumlu tutuluyorlar.
Temel hak ve özgürlüklerin çiğnenmesi onların umurunda değil. Nasıl umurlarında olsun çiğneyen çoğunlukla kendileridir zaten!
Seçimsiz sınavla işbaşına gelmek ve sadece bakanlığa karşı sorumlu olmak okullardaki en büyük yanlıştır.
Cumhurbaşkanını seçebilen bir halka, çocuğunun öğretmenini ve idarecisini seçmesini çok görmek antidemokratik bir tutumdur.
Bu öğretmen ve idareci belirleme yöntemiyle okullarda demokrasiden ve insan haklarından bahsetmek mümkün değildir.
Sayın Bakan, öğrenci, veli ve öğretmenin önüne seçim sandığını koymalıdır.
Kendisine güvenenler çıkıp yarışmalıdırlar.
İnsanlar kendileri için neyi hayırlı olduğuna en iyi karar verebilecek varlıklardır.
Demokrasinin özü de bu değil mi?
Önce demokrasinin özünü yaşanır kılalım.
Gerisi zaten gelecektir.

BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.